Er zijn van die momenten in het leven die je nooit vergeet: je eerste kus, je rijbewijs, de eerste keer dat je zonder paniek een Ikea-kast in elkaar zette… En nu: het moment dat ik de Samsung Galaxy S24 Ultra in mijn handen hield. Ik zweer het je, het was alsof ik Excalibur uit een doosje trok. Alleen dan zonder sabelgevechten, maar mét een USB-C kabel.

Groot, glanzend en slimmer dan ik

Laat me beginnen met het uiterlijk. De S24 Ultra is zo strak en glanzend dat ik hem eerst poetste met m’n mouw voordat ik hem durfde aan te zetten. Het scherm? Zo scherp dat ik me afvroeg of ik er een wortel mee kon schillen (spoiler: niet doen). En dat beeld? 120 Hz refresh rate! Ik wist niet eens dat ik dat nodig had, maar nu ik het heb, voelt alles daaronder als een flipboek.

En dan de AI. Dit ding is zó slim, ik denk dat het binnenkort m’n agenda, boodschappenlijst én emotionele toestand gaat beheren. Ik had laatst een vage foto van m’n hond genomen in het donker — de AI herkende niet alleen dat het een hond was, maar gaf hem ook een naam: “Brammetje.” Nu heet mijn hond dus Brammetje. Dank je wel, Samsung.

De camera is geen camera. Het is een telescoop.

Laten we het even hebben over die 200 megapixel camera. Twee. Honderd. Megapixels. Je zou ermee kunnen inzoomen op de maan en het humeur van een astronaut aflezen. Ik maakte een selfie en kon letterlijk de poriën op mijn voorhoofd tellen. Niet per se iets waar ik op zat te wachten, maar hé — eerlijkheid boven alles.

Ook handig: de “Zoom to the Moon”-functie. Ik dacht dat het marketingpraat was. Tot ik per ongeluk op m’n buurman’s balkon kon lezen wat hij ging eten. (Pasta, voor de geïnteresseerden.)

De batterij die maar blijft gaan

De batterij van de S24 Ultra houdt het makkelijk een hele dag vol, zelfs als je 3 uur lang YouTube kijkt, 100 keer per uur je notificaties checkt, en tussendoor drie potjes Candy Crush speelt omdat je nu eenmaal volwassen keuzes maakt.

Minpuntje? Eh… hij weet alles. ALLES.

Soms is de telefoon zó slim, dat ik me afvraag of hij me afluistert. Laatst zei ik hardop: “Ik moet echt eens een nieuwe broek kopen.” Wat zie ik vijf minuten later op Instagram? Broeken. SALE. 30% korting. Ik kijk nog even aan hoe ver die AI gaat, maar als hij straks begint over m’n geheime stash chocolade in de la… dan weet ik: we zijn te ver gegaan.

Conclusie? Ik ben verkocht.

De Samsung Galaxy S24 Ultra is meer dan een telefoon. Het is een metgezel, een assistent, een fotograaf, en een lichtelijk verontrustend slimme stalker in één. Maar ik hou van ’m. We zijn onafscheidelijk. Als je me zoekt, ik zit waarschijnlijk tegen m’n hond te praten terwijl ik m’n nieuwe broek online bestel. Op advies van mijn telefoon, uiteraard.