Een dag vol spanning, hoop en strijd 🎯❤️
Zaterdag 30 mei 2026. De dag waar maandenlang naartoe was gewerkt. De finaledag van de Brabant Cup. Een dag vol spanning, gezelligheid, hoop en uiteindelijk ook een beetje teleurstelling.
Op naar Tilburg 🚌🎶
Om 10.00 uur verzamelden spelers en supporters zich bij Café De Gouwetéén in Aalsmeer, onze thuisbasis. Niet veel later stapten we met z’n allen de bus in richting Tilburg, waar de finale gespeeld zou worden in Café Bet Kolen.
De sfeer zat er direct goed in. Een volle bus, een flinke groep supporters en een enorme muziekbox zorgden ervoor dat de toon voor de dag meteen gezet was. Uiteraard kwamen er onderweg ook weer een paar nummers voorbij waarvan je je afvraagt wie ze ooit heeft uitgekozen… 🫣🤪…. en juist díe nummers werden uit volle borst meegezongen.🤣
Een seizoen lang geknokt 💪🎯
Het team van de DORA bestond dit seizoen uit:
Wim Leffelaar, Marc Looman, Remco Maarse, Wouter Rietveld, Theo van der Stroom, Robert Brand, Bente Voorbij, Erik-Jan Geelkerken, Patrick van Santen, Ilona van Emden, Tibor Hogervorst, Jeffrey Dweelaard, Marco Cornelisse, Alwyn van Saarloos, Sandy Gerbes, Petra Verkruijsen, Melanie Cornelisse, Leoni Klijn, Remy van Groeningen, Sven Wolffgramm, en ikzelf, Elli van den Berg.
Onder leiding van captain René Boon en Wim Leffelaar, en reservecaptain Robert Brand
Niet iedereen kon tijdens de finaledag aanwezig zijn, maar iedereen heeft gedurende het seizoen zijn of haar bijdrage geleverd aan het bereiken van deze finale. Vanaf de eerste speelronde tot aan deze laatste wedstrijddag is er geknokt, gereisd, getraind, gelachen en gestreden om zover te komen.
Deze finale was dan ook niet alleen van de spelers die in Tilburg aanwezig waren, maar van het hele team. ❤️
Fantastische steun vanaf de zijlijn 👏
Een finale speel je nooit alleen. Gelukkig konden we rekenen op een geweldige groep supporters die de reis naar Tilburg maakte om ons aan te moedigen.
Dank aan:
Tim Biessot, Len Uitendaal, Youri Teernstra, Enzo de Weille, Annow Knol, Brian Cornelisse, Mitchel Schijffers, Bram Mollers, Steve Martins Faia, Lotte de Jong, Sylvester Lenaarts, Gerard Elderenbosch, Frank Vogel, Kim Fontaine, Danny Heijsteeg, Ron & Sandra Voorbij.
Mocht ik nog iemand vergeten zijn, dan alvast mijn excuses. 😅
Jullie support, enthousiasme en aanwezigheid maakten deze finaledag nóg mooier.
Ook een speciaal woord van dank voor onze vertrouwde chauffeur Arie van der Roest. Arie is inmiddels gestopt als chauffeur, maar was deze dag gelukkig weer van de partij als supporter. Dat maakte het extra bijzonder. ❤️ En natuurlijk zijn we blij met zijn opvolger Wim, die ons deze en de vorige wedstrijd veilig in Tilburg heeft gebracht!
De finale 🎯
Aan de andere kant van de oche stond de PDB uit Beek en Donk. Een sterke tegenstander die, net als wij, maar één doel had: de Brabant Cup winnen.
Er stonden in totaal 27 punten op het spel. De eerste ploeg die 14 punten wist te behalen, zou de beker mee naar huis nemen.
Vanaf de eerste partij was duidelijk dat beide teams aan elkaar gewaagd waren. Geen van beide ploegen gaf iets cadeau. Regelmatig werd er tot het uiterste gestreden en meerdere wedstrijden werden pas op de beslissende momenten beslist.
Gedurende de dag keken we voortdurend tegen een kleine achterstand aan. Iedere keer als het leek alsof we weer volledig terug in de wedstrijd kwamen, wist de tegenstander opnieuw een belangrijke partij binnen te halen.
Daardoor bleef de spanning de hele dag aanwezig.
Bloedstollend spannend 😬
Naarmate de middag vorderde, werd de rekensom steeds eenvoudiger.
Voor beide teams was duidelijk wat er nodig was om de beker binnen te halen.
De spanning was voelbaar. Niet alleen bij de spelers, maar ook bij de supporters die iedere leg intens meebeleefden.
Er werd aangemoedigd, meegeleefd en soms ook even met de handen voor de ogen gekeken.
Alles was nog mogelijk.
Tot uiteindelijk het moment kwam waarop de PDB het beslissende punt wist binnen te halen.
Helaas niet onze dag 😔
De Brabant Cup ging dit jaar naar de PDB.
Dat doet pijn. Zeker als je zo dichtbij bent gekomen en een heel seizoen hebt geïnvesteerd om deze finale te bereiken.
Maar soms moet je ook gewoon erkennen dat de tegenstander op de beslissende momenten nét iets beter was.
Natuurlijk was de teleurstelling groot, maar tegelijkertijd overheerst ook de trots.
Trots op wat dit team heeft bereikt.
Trots op de manier waarop er het hele seizoen voor elkaar is gevochten.
En trots op de fantastische steun van alle supporters.
2de Prijs is nog steeds iets
om súper trots op te zijn!
🏆
En toen… werd het weer gezellig 🥳
Na afloop hebben we met elkaar nog lekker gegeten voordat we weer in de bus stapten richting Aalsmeer.
En zoals eigenlijk het hele seizoen al gebeurde, veranderde de terugreis al snel in een groot feest.
Er werd gelachen, gezongen en nagepraat over alle mooie momenten van de dag. De beker ging dan misschien niet mee naar huis, maar de sfeer zeker wel.
Terug in Aalsmeer sloten we de avond af met een afzakkertje in Café De Gouwetéén.
Precies zoals het hoort.
Dankjewel ❤️
Wat was dit een prachtig seizoen.
Dank aan alle spelers, supporters, vrijwilligers, chauffeurs en iedereen die op welke manier dan ook heeft bijgedragen.
Dank aan de DORA die dit alles mogelijk heeft gemaakt!
De Brabant Cup hebben we dit keer niet gewonnen.
Maar de herinneringen, de vriendschappen en alle mooie momenten pakt niemand ons meer af.
Volgend seizoen gaan we er gewoon weer voor. 🎯💪
Wat is volgens jou belangrijker: de beker winnen, of de herinneringen die je samen onderweg maakt? 😊👇
