Bij Miss Elli privé

(of hoe je klanten tot waanzin drijft met een glimlach)

Er zijn weinig dingen in het leven zeker.
☀️ De zon komt op, 💸 de Belastingdienst weet je altijd te vinden — en als je iets via PostNL verwacht, kun je er donder op zeggen dat het niet komt.
Of niet op tijd.
Of niet bij jou, maar bij een willekeurige buur drie straten verderop met een naam die klinkt als een bijgerecht bij de Chinees. 🍜

Ik bedoel, we leven in 2025.
We kunnen mensen naar Mars sturen 🚀, AI laten schilderen 🎨, en pizza’s volgen tot aan de voordeur 🍕…
Maar PostNL krijgt het nog steeds niet voor elkaar om een pakketje te bezorgen zonder drama. 🤯

---

📱 De app van beloften en teleurstellingen

Ze hebben tegenwoordig een app.
Zo’n handige, hippe, oranje app waarin je precies kunt zien wat er vandaag bezorgd wordt.
In theorie een geweldig idee.
In de praktijk?
Een soort post-astrologie 🔮

“Vandaag een grote kans op post, maar de maan staat in retrograde, dus reken nergens op.”

Je ziet in de app dat er een envelop onderweg is ✉️ — een geboortekaartje 👶, een rouwkaart 🕊️, of de uitslag van een onderzoek waar je al dagen op wacht 🧪.
En dan… niets.
Geen brief, geen bel, geen geluid van een postbode in de verte.
Misschien morgen.
Of overmorgen.
Of bij je ex-schoonmoeder, want daar schijnen ze ook nog wel eens wat af te leveren. 🙃

---

📦 De pakkettenafdeling van het rijk der illusies

Ah, de pakkettenservice.
Of zoals ik het liever noem: de afdeling Verwachtingsmanagement voor Gevorderden.
Je mag tegenwoordig af en toe het bezorgmoment kiezen, een datum en tijdvak.
Wát een luxe! 🕒

Alleen jammer dat die keuze vooral symbolisch is.
Want “tussen 10:00 en 12:00 uur” betekent bij PostNL meestal:

“Tussen 10:00 en nooit.” 😑

En dan dat onvermijdelijke bericht:

“We hebben je gemist! Je was niet thuis.”

Echt? 🤨
Ik zat letterlijk voor het raam 🪟, kop koffie in de hand ☕, met een blik die schreeuwde: “KOM MAAR!”
Maar nee hoor.
Blijkbaar heeft PostNL inmiddels een team van onzichtbare bezorgers ingehuurd, want zelfs mijn deurbelcamera bevestigt: er is niemand geweest. 🎥👻

---

🏃‍♀️ De sprint der wanhoop

Op de zeldzame momenten dat er wél iemand aanbelt, begint het tweede hoofdstuk van de ellende: de sprint.
Je hoort de bel 🔔, schiet overeind, struikelt over je huisdier 🐈 en je pantoffel 🩴, en net als je de deurklink aanraakt…
…zie je nog nét de bus wegrijden. 🚚💨

PostNL-bezorgers hebben blijkbaar een maximale contacttijd van 0,8 seconden.
Zelfs een ninja zou jaloers zijn op die verdwijningstechniek. 🥷

---

🚪 De deurdecoratie

En dan het nieuwste fenomeen: het pakket dat tegen de deur geleund staat.
Weer of geen weer. 🌧️
In de volle regen.
Of gewoon op de stoep, voor iedereen zichtbaar.
Een cadeau voor de buurt, zeg maar. 🎁

Je doet de deur open — boem! — pakket op de grond.
Fijn, als het iets breekbaars is. 💔
Of een dure telefoon 📱.
Dan voel je even dat kleine moment van pure PostNL-magie:
de spanning van gokken of het nog werkt. 🎲

---

🗺️ De afhaallocatie: waar hoop sterft

Uiteindelijk belandt je pakket vaak bij een “dichtstbijzijnde” afhaallocatie.
Die natuurlijk niet dichtbij is.
Nee, die ligt drie dorpen verderop 🏞️, in een winkel die open is van 13:00 tot 13:05, alleen op dagen met windkracht 2. 💨

Je komt er puffend aan, ID-kaart in de hand 💳, en dan hoor je:

“Oh, dat pakket ligt er nog niet. Misschien later vandaag. Of volgende week.” 😩

---

💬 Tot slot

Dus ja, PostNL… bedankt voor de spanning, het geduld dat je bij me traint 🧘‍♀️, en het feit dat ik nu sneller ben op de bel dan een olympisch sprinter op de startstreep. 🏅
Maar zou het — héél misschien — ook een keer gewoon normaal kunnen gaan?

Tot die tijd blijft het motto:

“Bestellen is hopen. Bezorgen is gokken. En met PostNL is het allebei een avontuur.” 🎢

---

💬 Herkenbaar?
Laat gerust jouw meest absurde PostNL-ervaring achter in de reacties — of deel deze blog met iemand die óók ooit ‘niet thuis’ was terwijl ze gewoon op de bank zaten. 🛋️
Samen staan we sterker.
Of in ieder geval… thuis. 🏠😅😅