🎬 Zero Day

Robert de Niro op z’n best… en het is geen maffiafilm!

Ken je dat gevoel dat je denkt: “Ik kijk nog één aflevering” en drie uur later je chipszak leeg is, je nek vastzit van het hangen op de bank, en je ineens beseft dat het buiten donker is geworden? Ja? Dan heb je vast ook net als ik de nieuwe Netflix-miniserie Zero Day gebinged. En zo niet: zet koffie, annuleer je plannen en maak plaats voor Robert de Niro in absolute topvorm.

🕵️‍♂️ De Niro, maar dan als ex-president

Wacht even… De Niro als ex-president? Ja hoor. Geen gangsterbaas, geen gladde crimineel, maar een (beetje getormenteerde) oud-president van de VS die teruggeroepen wordt om een cyberdreiging te helpen ontmantelen. Want ja, de wereld staat zoals gewoonlijk weer op instorten, en wie anders dan een man met ervaring én grijze haren kan de boel redden?

Ik weet niet hoe hij het doet, maar De Niro kan zelfs zwijgend in een stoel zitten en dan nog straalt hij gezag, stress en “ik weet meer dan jij ooit zult begrijpen” uit. En eerlijk? Dat werkt. Zelfs als hij een boterham zou smeren, zou ik denken: Wow, wat een politiek geladen moment.

💻 Cybercrime en complotten: het is eng echt

Het mooie (lees: zenuwslopende) aan Zero Day is dat het allemaal nét echt genoeg voelt. Je zit te kijken en denkt: “Wacht… dit zou zomaar echt kunnen gebeuren.” Die deepfakes, de chaos op social media, fake news, hackaanvallen — het is allemaal eng actueel. En ondertussen zit je dus ook te twijfelen aan alles en iedereen, want werkelijk niemand is te vertrouwen. Zelfs je kat begint verdacht te kijken.

💥 Spanning zonder overdreven gedoe

Wat ik persoonlijk heerlijk vond, is dat het verhaal niet leunt op overdreven actiescènes of eindeloze achtervolgingen met exploderende auto’s. De spanning zit in de stilte, de twijfel, en de blik van De Niro wanneer hij net iets te lang naar een monitor kijkt. En geloof me: dat is soms spannender dan een hele Marvel-film bij elkaar.

📺 Kijken of skippen?

Kijken. Nu.
Of je nou houdt van politieke thrillers, actuele thema’s, sterke dialogen of gewoon De Niro in een pak — Zero Day is het waard. Het is intelligent, meeslepend, en laat je na elke aflevering nadenken. (Of googelen. Ik heb halverwege “wat is een zero day exploit?” opgezocht — aanrader trouwens, maar doe het niet te laat op de avond.)

En het mooiste? Slechts 6 afleveringen. Perfect voor een lang weekend, of zoals bij mij: twee avonden met een dekentje, een bakje snacktomaatjes (oké, en chips), en nul schuldgevoel.

Kortom: Zero Day is als een goed boek dat je niet weg kunt leggen, maar dan met Robert de Niro en complottheorieën. En hé — als jij het hebt gekeken, hoor ik graag of jij óók even je router opnieuw hebt opgestart na aflevering 4. Voor de zekerheid.

Laat me vooral weten wat jij ervan vond 🍿