Categorie: ❤️ Persoonlijk

  • ✨ Druk, druk, druk…

    ✨ Druk, druk, druk…

    maar vooral heel leuk! ✨

    De dagen vliegen voorbij. Nog maar twee weken en dan neem ik afscheid van mijn huidige baan. Het voelt een beetje dubbel: aan de ene kant vind ik het spannend om dit hoofdstuk af te sluiten, maar aan de andere kant kan ik niet wachten om me helemaal te storten op mijn eigen bedrijf. Achter de schermen ben ik namelijk volop bezig met Studio Miss Elli, mijn webdesignbedrijfje. 💻 (www.studiomisselli.com)✨

    Het is soms best een uitdaging om alles te combineren: overdag werken, ’s avonds en in de weekenden ontwerpen, studeren en tussendoor ook nog tijd maken voor het huishouden, vrienden, sporten en een beetje ontspanning. Maar eerlijk is eerlijk: ik krijg er ook heel veel energie van. Hoe leuk is het om te merken dat mijn ideeën echt tot leven komen? En hoe bijzonder dat ik straks mijn eigen klanten mag helpen hun verhaal online zichtbaar te maken!

    Alsof dat nog niet genoeg is, staat er nog meer op de planning. 🎯 Volgende week begint het nieuwe dartseizoen weer. Ik heb er superveel zin in om samen met mijn team weer de strijd aan te gaan. Het is altijd een gezellige mix van fanatiek spelen en lachen aan de bar. Daarbij zijn we de afgelopen tijd ook nog bezig geweest met ons projectje: de dartkast. Nog een paar laatste details en dan is hij helemaal af. Foto’s volgen natuurlijk later!

    En vooruitkijkend… ik hoop dat ik dit nieuwe avontuur kan laten groeien tot iets moois. Een bedrijf waar ik mijn creativiteit in kwijt kan, maar vooral ook waar ik andere ondernemers mee verder kan helpen. Kleine stapjes vooruit, maar mét grote dromen. 🚀

    Kortom: het is druk, maar wel die fijne soort drukte waar ik alleen maar blij van word.

  • Weekendje Kortrijk

    Weekendje Kortrijk

    Biertjes, pijltjes en Belgische vibes met een gouden randje

    🇧🇪 Vlag: België Emoji Kopiëren Plakken 🇧🇪

    🚗 Zaterdag: Op naar België!

    Zaterdag rond 13.00 uur begonnen we aan ons mini-avontuur: met z’n vieren (mijn partner Erik-Jan, vriendin Ilona aka Loontje en haar man Kim) richting het charmante Kortrijk in België. De stemming zat er al goed in – playlist aan, koffiebeker mee, en de eerste grapjes vlogen al over en weer.

    We hadden een Ibis Hotel geboekt midden in het centrum. Prima plek: netjes, centraal, en – ook niet onbelangrijk – met een lounge waar je ‘s avonds gewoon nog wat kon drinken.


    🍻 Terras, steak en Belgische gezelligheid

    Na het inchecken doken we meteen het centrum in. Het weer werkte mee, dus hup: een terrasje opgezocht en meteen de eerste Belgische biertjes geproefd. En die smaken altijd beter als je ze aan de bron drinkt, toch?

    Rond 18.00 uur schoven we aan voor een klassieke steak met friet – want zeg nou zelf, je bent niet écht in België geweest als je dat niet hebt gegeten. Daarna sloten we de dag gezellig af in de hotel-lounge, met nog een drankje en veel gelach. Geen wilde taferelen, gewoon ouderwets genieten.


    🎯 Zondag: Pijlen, spanning en support

    Zondag startte met een prima ontbijtje – inclusief croissantjes die je eigenlijk niet nodig hebt, maar wél altijd pakt. Daarna op naar De Mambo, het biljart- en dartcentrum waar het ADC Beneluxtrophy-toernooi werd gehouden.

    De mannen waren er vooral voor de mentale support (en het bier), wij dames hadden een ticket bemachtigd om zelf te gooien. Internationaal! Europees! Euh… zenuwslopend.

    De organisatie aan de dameskant was een klein drama, maar hé – we stonden daar toch maar mooi! Mijn eigen prestaties waren… laten we zeggen bescheiden. De zenuwen hadden duidelijk een voorsprong. Loontje gooide beter, maar ook zij viel net buiten de prijzen. Toch trots!


    🍽️ Na afloop: het biertje was dik verdiend

    Na het toernooi gingen we weer terug naar “ons” terras in het centrum. Zelfde plek, andere vibe: moe, voldaan en vooral: dorstig. Er werden biertjes besteld, wat gegeten, en de ervaringen doorgenomen met een mix van zelfspot en trots.

    ’s Avonds maakten we nog een mooie wandeling door de gezellige straatjes van Kortrijk, waar we natuurlijk even de camera (oké, telefoon) tevoorschijn haalden voor wat kiekjes. Wat een sfeertje daar!


    🛍️ Maandag: Markt en weer naar huis

    De laatste ochtend begon weer met een ontbijtje (team chocoladebroodje 💪) en toen… een markt. En niet zomaar een markt – een enorme markt! Stalletjes vol kleding, kaas, bloemen, lekkernijen en dingen waarvan je niet wist dat je ze nodig had. Geweldig.

    We wandelden wat rond, en sloten ons weekend in stijl af. Daarna stapten we weer in de auto richting Nederland. Voldaan, met een hoofd vol herinneringen en stiekem al een beetje heimwee.


    ❤️ Samengevat: wat een topweekend!

    Kortrijk, je was gezellig, charmant en verrassend leuk. We hebben gelachen, gegooid, gedronken, gegeten en vooral genoten van elkaars gezelschap.
    Soms is een weekendje weg alles wat je nodig hebt. Nou ja… dat, en een Belgisch biertje. 😉

  • Ik en m’n nieuwe liefje: de Samsung Galaxy S24 Ultra

    Ik en m’n nieuwe liefje: de Samsung Galaxy S24 Ultra

    Er zijn van die momenten in het leven die je nooit vergeet: je eerste kus, je rijbewijs, de eerste keer dat je zonder paniek een Ikea-kast in elkaar zette… En nu: het moment dat ik de Samsung Galaxy S24 Ultra in mijn handen hield. Ik zweer het je, het was alsof ik Excalibur uit een doosje trok. Alleen dan zonder sabelgevechten, maar mét een USB-C kabel.

    Groot, glanzend en slimmer dan ik

    Laat me beginnen met het uiterlijk. De S24 Ultra is zo strak en glanzend dat ik hem eerst poetste met m’n mouw voordat ik hem durfde aan te zetten. Het scherm? Zo scherp dat ik me afvroeg of ik er een wortel mee kon schillen (spoiler: niet doen). En dat beeld? 120 Hz refresh rate! Ik wist niet eens dat ik dat nodig had, maar nu ik het heb, voelt alles daaronder als een flipboek.

    En dan de AI. Dit ding is zó slim, ik denk dat het binnenkort m’n agenda, boodschappenlijst én emotionele toestand gaat beheren. Ik had laatst een vage foto van m’n hond genomen in het donker — de AI herkende niet alleen dat het een hond was, maar gaf hem ook een naam: “Brammetje.” Nu heet mijn hond dus Brammetje. Dank je wel, Samsung.

    De camera is geen camera. Het is een telescoop.

    Laten we het even hebben over die 200 megapixel camera. Twee. Honderd. Megapixels. Je zou ermee kunnen inzoomen op de maan en het humeur van een astronaut aflezen. Ik maakte een selfie en kon letterlijk de poriën op mijn voorhoofd tellen. Niet per se iets waar ik op zat te wachten, maar hé — eerlijkheid boven alles.

    Ook handig: de “Zoom to the Moon”-functie. Ik dacht dat het marketingpraat was. Tot ik per ongeluk op m’n buurman’s balkon kon lezen wat hij ging eten. (Pasta, voor de geïnteresseerden.)

    De batterij die maar blijft gaan

    De batterij van de S24 Ultra houdt het makkelijk een hele dag vol, zelfs als je 3 uur lang YouTube kijkt, 100 keer per uur je notificaties checkt, en tussendoor drie potjes Candy Crush speelt omdat je nu eenmaal volwassen keuzes maakt.

    Minpuntje? Eh… hij weet alles. ALLES.

    Soms is de telefoon zó slim, dat ik me afvraag of hij me afluistert. Laatst zei ik hardop: “Ik moet echt eens een nieuwe broek kopen.” Wat zie ik vijf minuten later op Instagram? Broeken. SALE. 30% korting. Ik kijk nog even aan hoe ver die AI gaat, maar als hij straks begint over m’n geheime stash chocolade in de la… dan weet ik: we zijn te ver gegaan.

    Conclusie? Ik ben verkocht.

    De Samsung Galaxy S24 Ultra is meer dan een telefoon. Het is een metgezel, een assistent, een fotograaf, en een lichtelijk verontrustend slimme stalker in één. Maar ik hou van ’m. We zijn onafscheidelijk. Als je me zoekt, ik zit waarschijnlijk tegen m’n hond te praten terwijl ik m’n nieuwe broek online bestel. Op advies van mijn telefoon, uiteraard.

  • Vriendschap

    Vriendschap

    Dagelijkse schrijfopdracht
    Welke eigenschap vind jij het belangrijkst voor vrienden om te hebben?

    Echte vriendschap: lachen, luisteren en soms samen lelijk huilen

    Vriendschap. Het klinkt als een simpel woord, maar het is eigenlijk een van de meest waardevolle dingen in het leven. Geen oppervlakkig “hoe gaat het?” maar iemand die écht luistert, die weet wat je bedoelt als je alleen maar “meh” zegt, en die je mop al afmaakt voordat je hem vertelt.

    Voor mij draait vriendschap om een paar belangrijke dingen. Allereerst: klaarstaan voor elkaar. Niet alleen als het goed gaat en je samen de slappe lach hebt om iets stoms op tv, maar juist ook op die dagen dat je hoofd vol zit, je haar niet wil meewerken en je humeur onder het vriespunt ligt. Een echte vriend(in) merkt dat. En die komt dan niet altijd met oplossingen, maar met thee, chocola of gewoon een oor dat niet oordeelt.

    Respect is ook zo’n sleutelwoord. Want hoe fijn is het als je gewoon jezelf kunt zijn, met je eigen mening, gekke gewoontes of ongevraagde filosofieën over het leven? Ik hoef het niet altijd met iemand eens te zijn – graag zelfs niet, anders wordt het wel heel saai – maar dat je elkaar serieus neemt, dat je ruimte laat voor verschil, dát maakt een band echt sterk.

    En dan is er humor. Onmisbaar. Zonder lachen wordt het allemaal veel te zwaar. Ik wil kunnen gieren om flauwe woordgrappen, samen filmpjes kijken die zo slecht zijn dat ze weer goed worden, of midden in een serieus gesprek ineens keihard lachen om iets totaal onbenulligs. Want dat lucht op. Humor is de lijm die alles bij elkaar houdt, ook op de momenten dat je het liefst even zou verdwijnen onder een dekentje.

    Wat ik misschien het allermooist vind, is dat vriendschap geen perfecte versie van jezelf vraagt. Je hoeft geen toneelstuk op te voeren. Je mag moe zijn, stil zijn, boos zijn of zelfs gewoon even chagrijnig zonder uitleg. En dat er dan iemand is die zegt: “Laat maar, ik zit gewoon naast je.” Of: “Kom, we gaan iets geks doen.”

    Echte vriendschap is dus geen constante feeststemming of een oneindige ‘feel good’-film. Het is soms rauw, soms stil, soms chaotisch. Maar altijd echt. En als je met iemand kunt lachen én huilen, en zelfs ruzie kunt maken zonder elkaar kwijt te raken… dan heb je goud in handen.

  • Kunst aan mijn vingers (en het vakantie gevoel)

    Kunst aan mijn vingers (en het vakantie gevoel)

    Gister had ik weer zo’n moment waarop je denkt: ja hoor, ik ben officieel een kunstwerk geworden. Of in elk geval mijn nagels. Mijn nagelstyliste (Rizzz Nailz)– die ik inmiddels gewoon “mijn persoonlijke Picasso” noem – heeft zich dit keer uitgeleefd op een kleurenthema dat nóg meer zegt dan woorden: de kleuren van mijn nieuwe bikini.

    Ja, je leest het goed. Mijn nagels matchen nu met mijn badkleding. Niet alleen praktisch (je weet wel, voor het geval ik ineens met mijn handen mijn bikini moet aanwijzen), maar vooral esthetisch verantwoord. Denk zonsondergang meets zomercocktail meets… nou ja, mezelf op een ligbed met een veel te groot zonnehoedje.

    Ze heeft er serieus werk van gemaakt. Eén nagel lijkt verdacht veel op het zonlicht dat door een piña colada schijnt. Toeval? Zeker niet. Intentie? Absoluut. En het mooiste: dit is niet de eerste keer dat ze mijn nagels tot een mini-expositie verheft.

    Begin dit jaar – flashback alert – ging ik naar de Dutch Open Darts, en wat had ik toen op mijn nagels? Juist: dartborden. Op mijn vingers. Miniatuur bullseyes, pijltjes en zelfs een glitteraccentje voor dat ‘180!-gevoel’. Het was alsof mijn handen klaar waren om zélf het podium op te stappen. Mensen vroegen me serieus of ik profdarter was (ik heb vriendelijk gelachen en mijn worp maar niet laten zien).

    Dus ja, dit is geen gewone nagelstyliste. Dit is een vrouw met visie, een penseel, en lef. Ze denkt in thema’s, leeft zich uit, en voor ik het weet loop ik rond met een tropisch kunstwerk of een setje darts op tien vierkante centimeter.

    Wat heb ik hiervan geleerd?

    1. Nooit de creatieve kracht van een nagelstyliste onderschatten.
    2. Alles kan inspiratie zijn. Zelfs badmode of een darts-toernooi.
    3. Ik ben er klaar voor om per ongeluk mijn handen iets te enthousiast in het zonlicht te steken, puur om complimentjes uit te lokken.

    Kortom: mocht je mij binnenkort tegenkomen, kijk niet raar op als ik zonder aanleiding mijn handen in je gezicht steek met de woorden: “Kijk, ze passen bij m’n bikini hè?”
    Je bent gewaarschuwd.

  • “Help, ik zoek een telefoon (en wil er geen nier voor verkopen)”

    “Help, ik zoek een telefoon (en wil er geen nier voor verkopen)”

    Eens in de zoveel tijd zegt je telefoon: “Het is mooi geweest.” Eerst reageert hij traag en doet ‘ie alsof-ie je aanrakingen niet meer voelt (emotioneel ongevoelig), dan weigert hij foto’s op te slaan, en plotseling gaat de batterij dood als je net een belangrijk telefoontje verwacht. En daar sta je dan: je moet op jacht naar een nieuwe smartphone.

    Niet zomaar eentje, nee — een goede, snelle, betrouwbare telefoon. Maar wél betaalbaar. Want ik wil bellen, appen, foto’s maken en video’s kijken — niet meteen verhuizen naar een kartonnen doos omdat mijn nieuwe toestel duurder is dan m’n huur.

    Apple vs Android: het Grote Gevecht

    De keuze lijkt simpel, maar dat is het natuurlijk niet.

    Apple-fans roepen graag: “Het werkt gewoon!” Klopt. Maar dan wel zonder oplader, koptelefoonaansluiting of betaalbare prijs. Je krijgt een prachtig toestel dat goed presteert, maar je moet er een klein spaarvarken voor opofferen.

    Aan de andere kant heb je Android. De vrijheid om je scherm in te richten zoals jij dat wil, widgets, keuze in merken, en – jawel – vaak voor een vriendelijker prijskaartje. Natuurlijk zijn er ook mindere toestellen, maar als je weet waar je moet zoeken…

    Team Samsung Galaxy S ultra: mijn guilty pleasure

    Ik geef het toe: ik ben fan van de Samsung Galaxy S ultra-serie. Mooi design, supersnelle prestaties, schermen waar je spontaan verliefd op wordt, en camera’s die zelfs mijn amateurfoto’s tot hun recht laten komen.

    Maar… ze zijn niet goedkoop. Gelukkig zijn de modellen van één of twee jaar terug nog steeds absolute toppers, voor een veel fijner bedrag.

    Hoe kies je nou een telefoon? Mijn checklist: ✍️

    1. Camera – want als ik een wazige foto wil, pak ik wel m’n oude Nokia.
    2. Batterijduur – ik wil niet elke middag paniekerig zoeken naar een stopcontact.
    3. Scherm – groot genoeg om filmpjes te kijken, maar niet zo groot dat ik ‘m met twee handen en een assistent moet bedienen.
    4. Opslag – apps, foto’s, en 400 screenshots van dingen die ik “ooit nog wil doen”.
    5. Prijs – als ik het moet uitleggen aan mijn bankrekening, moet het logisch klinken.

    En nu?

    📌Conclusie: de zoektocht gaat door (maar ik heb m’n oog op iets moois)

    Ik ben er bijna uit. Het wordt waarschijnlijk weer een Samsung Galaxy S, gewoon omdat ik weet wat ik krijg: kwaliteit, snelheid, en een vleugje high-end gevoel zonder dat ik een betalingsregeling hoef af te sluiten bij de Belastingdienst. En ondertussen droom ik nog even verder met vergelijkingssites open, reviews kijkend alsof ik de NOS Tech-redactie ben.

  • Van Boekverslinder naar Binge-Watcher (en weer terug?)

    Van Boekverslinder naar Binge-Watcher (en weer terug?)

    Vroeger…
    Toen dino’s nog faxen verstuurden en Netflix gewoon dvd’s per post stuurde, was ik een echte boekenwurm. Mijn vader las alles wat los en vast zat, en ik deed vrolijk mee.

    En toen kwamen ze.
    De man. De kinderen. Het werk. De eindeloze to-dolijst.
    En – niet te vergeten – de tv. Of beter gezegd: de streamingsdiensten.

    Van bladzijden naar beeldschermen

    Tv kijken vraagt niets van je. Gewoon klikken, kijken, zak chips erbij – klaar.
    Boeken daarentegen vragen: “Wil jij meedoen aan dit verhaal?”
    En je denkt: “Uhm… heb je ook een samenvatting?”

    Lezen voelt anders (en dat is juist het mooie)

    Eerst dacht ik nog: waar zijn de ondertitels?
    Maar na een paar hoofdstukken: pure rust.

    Tv vs. Boeken: de grote showdown

    Voordelen van tv-kijken:

    • Instant entertainment
    • Multitasken mogelijk (lees: chips eten)
    • Visueel spektakel

    Nadelen van tv-kijken:

    • Veel prikkels
    • Moeilijk te onthouden wie wie was (zeker bij seizoenen 7+)
    • Hersenen op stand-by
      🧠⏸️

    Voordelen van lezen:

    • Fantasie activeert (en dat is gratis!)
    • Rustgevend en goed voor focus
    • Je onthoudt het verhaal echt
      🧠✨

    Nadelen van lezen:

    • Kost even om erin te komen
    • Lastig tijdens stofzuigen
    • Niet ideaal als je moe bent

    De conclusie

    Tv = fastfood. Lekker. Gemakkelijk. Soms precies wat je nodig hebt.
    Lezen = slow food. Het kost wat tijd, maar voedt je geest.

    Dus ik lees weer. Niet elke dag. Maar wel bewust.
    En daarna… oké, misschien nog één aflevering dan.

  • Narcisme – deel 2

    Narcisme – deel 2

    Als ik toen had geweten wat ik nu weet was het dan ooit zo fout gegaan voor mij? Geen idee, misschien wel, misschien niet. Als je zo’n open en eerlijk persoon bent als ik was, kun je niet geloven dat er mensen bestaan die zó harteloos kunnen omgaan met gevoelens van een ander persoon. Naïef? Waarschijnlijk. Feit blijft dat je het verleden niet kunt veranderen, helaas. Maar dat weerhoud me er niet van om mijn toekomst vol positiviteit tegemoet te treden. “What doesn’t kill you makes you stronger” is altijd al een uitspraak geweest die me raakte, maar nu is het mijn waarheid. Deze relatie heeft mij bijna letterlijk het leven gekost, maar ik ben er nog en ik word met de dag sterker!
    Onderstaande lijst met kenmerken komen van Mjon van Oers, ik herken ze allemaal.

    Als het gaat over het creëren van een leuk liefdesleven, dan is het belangrijk dat de mensen waar je een relatie mee hebt dat met jou willen co-creëren. Helaas is niet iedereen in staat om dit te doen. Sommige mensen blijken er zelfs een levensmissie van te maken om het leven van anderen te verpesten. Het zou een stuk eenvoudiger zijn als je deze mensen gemakkelijk kan identificeren, maar vaak dragen ze het masker van de perfecte partner, waardoor ze moeilijk herkenbaar zijn. Gelukkig zijn er een aantal waarschuwingssignalen die je erop wijzen dat je te maken hebt met een giftige narcistische persoon.

    Giftig gedrag is vaak het gevolg van een persoonlijkheidsstoornis, die, afhankelijk van de omgeving waarin iemand is grootgebracht, kan worden versterkt of verminderd en waarbij een biologisch component ook een rol speelt.
    Experts hebben ontdekt dat het lichaam bij de meeste mensen oxytocine (een ‘geluks- knuffelhormoon’) afgeeft, terwijl ze iets positiefs voor iemand doen. Maar sommige mensen voelen zich pas goed als ze iemand anders in de problemen zien. Ze krijgen juist plezier in andermans tegenslagen.
    Dit feit maakt omgaan met deze personen problematisch, omdat ze opzettelijk problemen voor anderen creëren, gewoon omdat ze ‘hun kick’ zoeken. Het is dan ook van cruciaal belang om bepaalde belangrijke signalen te herkennen als je op zoek bent naar meer respect, tevredenheid en geluk in je relaties.

    Ongelofelijk toch? Dat er mensen bestaan die gelukkig worden van het ongelukkig zijn van een medemens? En die ook nog eens in staat zijn om zó charmant en oprecht over te komen dat je het niet eens ziet aankomen tot het te laat is….

    8 tekenen om een giftige narcistische persoon te identificeren

    1. Ze zijn charmant en verleidelijk
    In het begin zijn ze het voorbeeld van de perfecte partner en kunnen overdreven sympathiek en liefdevol overkomen.

    Klopt, alhoewel ik overdreven tussen aanhalingstekens zou zetten, want als het heel erg overdreven zou zijn dan valt het op. Mijn ervaring is dat hij nét even charmanter, verleidelijker, sympathieker, grappiger en liefdevoller was dan welke man dan ook. Maar net niet té….

    2. Ze misleiden je
    Giftige narcistische mensen misleiden je en zaaien verwarring in je hoofd, waardoor je je eigen realiteit in twijfel gaat trekken. Ze liegen niet alleen, maar verdraaien het verhaal in hun voordeel. Ze zijn in staat je tot verkeerde conclusies te laten komen om je zo aan hun zelfzuchtige eisen te laten voldoen.

    Er worden zaadjes gepland in je hoofd waardoor je dingen gaat overwegen en/of doen waar je normaal gesproken nooit over nagedacht zou hebben. Zoals je baan opzeggen, hem tussen jou en je kinderen/familie in laten komen. Alles zéér geleidelijk maar wel definitief! Alles verpakt in wonderschone beloftes en fantastische toekomstbeelden. De beslissingen die ik heb genomen zijn altijd gedaan met het idee, de wens dat de toekomst er rooskleurig uit zou zien voor mij én voor mijn kinderen, en deze periode alleen maar even een vervelend hobbeltje in de weg was.
    Achteraf is het weggaan uit mijn woonplaats het begin van het einde geweest. Hij heeft me succesvol losgeweekt van het énige wat belangrijk is in mijn leven, namelijk mijn kinderen! Die breuk is permanent en onomkeerbaar, zoals inmiddels is gebleken. Zij zijn de reden dat ik nog leef, mijn enige wens voor de toekomst is hernieuwd contact, en niet als kennis maar als moeder! En daarvoor zal ik geduldig wachten.

    3. Ze zijn onbetrouwbaar
    Achter al hun acties zit hun meesterplan, hun egocentrische agenda. Met bijna elk woord manipuleren en misleiden ze je. Giftige mensen bouwen hun leven op rond één bepaald doel en ze zullen er alles aan doen om het te bereiken. Het kan ze niet schelen wat anderen denken wanneer ze iemand pijn doen of bedriegen. Ze zullen doen wat hen het beste uitkomt en zullen anderen manipuleren om dat te krijgen wat ze willen.

    In mijn geval geloof ik niet echt dat het een meesterplan is geweest, maar een ‘way of live’. Hij is gewoon zo, denkt er niet over na, gelooft zelf alles wat er uit zijn mond komt, en daarom is zijn waarheid voor hem ook écht waar. Zeker een meester-manipulator. Pijn bij anderen wordt inderdaad niet gezien of erkend, zijn eigen pijn is natuurlijk 1000% erger dan wat dan ook. En betrap je hem op een leugen dan kan hij zich daar op meesterlijke wijze weer uitpraten. Hij praat recht wat krom is, en in het begin heb je dit absoluut niet in de gaten.

    4. Ze zien de realiteit niet
    Ze zullen de realiteit zien zoals die overeenkomt met hun behoeften. En dat niet alleen, maar op subtiele wijze willen ze je ook doen laten geloven in hun verwrongen visie op het leven.

    5. Ze eisen altijd nog meer ‘rechten’ op
    Ze geloven dat de wereld om hen draait en denken dat iedereen ze zal bewonderen en voorzien in hun behoeften, omdat ze daar recht op hebben.

    Klopt, hij denkt inderdaad dat de hele wereld om hem draait want hij is fantastisch, en superieur. Iedereen bewonderd hem, kust zijn voeten of zou dat op zijn minst moeten willen doen.

    6. Ze zijn leugenaars
    Het zijn dwangmatige leugenaars en ze zullen eenvoudigweg de waarheid niet spreken, omdat dan hun masker afvalt. Ze creëren hun eigen valse overtuigingen en zijn in staat om de feiten zo te veranderen dat het hen uitkomt.

    In mijn geval was mijn man niet bang dat zijn masker zou afvallen, hij was zó ver dat hij alle leugens zelf ook écht geloofde. En er valt niet te discussiëren met iemand die overtuigt is van zijn eigen waarheid.

    7. Ze hebben een gebrekkig geweten
    Deze mensen denken altijd gelijk te hebben en verontschuldigen zich zelden of nooit. Ze geven namelijk niets om de gevoelens van andere mensen. Ze voelen zich niet schuldig of hebben geen spijt. Ze denken dat ze boven alle andere staan en dus voelen ze zich nergens slecht over. Ze misbruiken gemakkelijk anderen, omdat hun doel van belang is, niet de emoties van andere mensen.

    8. Ze zijn onverantwoordelijk
    Giftige narcistische mensen denken niet aan de gevolgen of de langdurige invloed van hun acties, omdat dit voor hen niet van belang is. Ze zijn impulsief en ze kunnen daardoor roekeloos zijn. De puinhopen die ze creëren kan hen niet schelen. Zodra het ene doel is bereikt, gaan ze door naar het volgende.

    En daar ligt voor mij nóg een pijnlijk punt, hij heeft mij niet alleen het contact met mijn kinderen afgenomen, maar ook zoveel schulden op mijn naam dat ik nooit meer een rooskleurige, zorgeloze toekomst zal hebben.
    Leven als minima, met, nog steeds, geen schuldsanering. Een bedrag per week waar je niks extra’s mee kan doen, nooit jezelf een keer verwennen, nooit eens met een vriendin gezellig een keer lunchen. Alles kost geld, door gebrek aan geld raak je ook geïsoleerd, je wilt niet dat iedere keer iemand anders voor jou betaald. Je voelt je beschaamd om ergens om te vragen, dus vraag je niets.

    Citaten met dank aan ©Mjon van Oers
    http://narcismeinrelaties.nl

  • Narcisme – deel 1

    Narcisme – deel 1

    Zoals ik gister al aangaf wil ik meer kenbaarheid geven aan Narcisme. Nu kan ik natuurlijk tot in detail mijn eigen verhaal vertellen maar ik heb ervoor gekozen om het algemeen te houden.
    Onderstaande citaten zijn geschreven door Mjon van Oers, ik heb haar toestemming om dit te gebruiken, de tussenstukjes zijn van mijzelf.
    Bron citaten: http://narcismeinrelaties.nl ©Mjon van Oers

    De Aantrekkingskracht van narcisten in de liefde
    Iedereen heeft inmiddels wel van het woord narcist gehoord. In feite wordt het woord vandaag de dag zo vaak gebruikt dat het weinig tot niets meer te betekenen heeft. Ondanks de populariteit van het woord narcist hebben de meeste mensen nog niet van de uitdrukking ‘narcistisch misbruik’ gehoord. Narcistisch misbruik is een combinatie van emotioneel en psychologisch geweld. Het is gericht op het ondermijnen van de identiteit van een persoon met als enig doel het verkrijgen van controle voor persoonlijk gewin

    Bij narcistisch misbruik is er sprake van een verraderlijke, geleidelijke en opzettelijke erosie van iemands gevoel van eigenwaarde. Het misbruik kan patronen omvatten die gaan van ‘wat dominant gedrag’ tot manipulatie, verbaal geweld zoals scheldwoorden, ernstige intimidatie, emotionele dwang, oneerlijkheid, extreme zelfzucht , afwijzing, obstructie, financieel misbruik, extreme jaloezie, bezitterigheid, enzovoort.

    Je vraagt je misschien af waarom het zo belangrijk is om je bewust te worden van narcistisch misbruik? Deze vorm van misbruik is helaas veel voorkomend en het kan iedereen overkomen die onwetend is. Het is een onzichtbare mishandeling én het gaat vaak vermomd als de ideale liefde, maar uiteindelijk is het allesbehalve dat.

    Laat dit stukje even inzinken, narcistisch misbruik is precies dat…misbruik!
    En daarom is dit onderwerp zo belangrijk voor me, iedereen kent kindermisbruik en huiselijk geweld, maar narcistisch misbruik hoor je (bijna) nooit iets over. Terwijl, net als andere vormen van misbruik, het ontzettend veel psychische schade aanricht! Mensen zeggen al snel, hoe kon je dit niet hebben gezien? Waarom ben je zolang in die relatie gebleven? Dit zou mij nou nóóít overkomen. Ik hoop het! Ik hoop het van harte, maar uit ervaring weet ik dat het iederéén kan overkomen. Dus mensen, probeer niet te (ver)oordelen, iedereen maakt fouten, maar gelukkig hebben onze meeste fouten niet deze catastrofale gevolgen.

    Van charmant naar schadelijk…
    In de eerste fase van deze vaak zeer romantische relaties is er alleen maar een positieve binding. Dit is te herkennen aan dat gevoel dat je hebt wanneer je net tot over je oren verliefd bent. Je hebt dan vaak de gekleurde roze bril op, waardoor je iemands nare kantjes niet ziet. De narcist doet daar nog een schepje bovenop, want hij bombardeert je met liefde. Hij lijkt de perfecte partner en alles wat hij doet en over je zegt, is zo lief en positief in dit stadium dat zijn liefde verslavend is.

    In het begin voelt het zo goed, dat veel mensen al snel een diepe duik in de relatie met een narcist nemen. Een narcist vraagt je ook al snel om te gaan samenwonen, ten huwelijk, of hij wil een kind, enz. Na een aantal maanden begint het tij echter te keren en ontstaat er iets wat ik ‘negatieve trauma binding’ zou willen noemen. Ook dit is iets wat op een verslavende manier verbindt.

    Het ene moment is het samen met de narcist lachen en alles is goed en vredig. Het volgende moment is er ineens een plotselinge twist en worden narcisten agressief, gooien ze met iets, of zullen ze een woedeaanval krijgen of nare zinspelingen doen.

    Deze plotselinge veranderingen in gedrag schept voor het slachtoffer een gevoel van onveiligheid. Het is iets waardoor ze niet helemaal meer weten wat er gebeurd. Het goede (verslavende) gevoel over de relatie zijn ze kwijt en ze doen er alles aan om dat weer terug te krijgen. Op een bepaald niveau weten ze zelf wel dat het eigenlijk niet goed voelt, maar ze kunnen niet exact ontdekken wat er mis is.

    Dit stuk is voor mij zó herkenbaar, de woedeaanvallen, het gooien met spullen. Bizar hoe snel die omslag daar is.

    Positieve en negatieve binding
    Na verloop van tijd gaan de slachtoffers het gevoel krijgen dat ze op eieren lopen, maar ze weten meestal niet helemaal wat ze doen en kunnen niet achterhalen wat er gebeurt. Ze proberen hun partner aan te spreken op hun liefdeloze gedrag. En dit is wanneer de narcist hen nog meer zal devalueren en wanneer ze nog meer agressie over zich heen zullen krijgen. Op dat moment willen de slachtoffers vaak nog maar één ding; het conflict beëindigen. Dus geven ze maar weer toe, voor de lieve vrede en rust.

    Waarom blijft iemand?
    De vraag die veel mensen zullen hebben is een vraag die begrijpelijk is; “Waarom de slachtoffers in een relatie met misbruik blijven?”
    Waarom zou het slachtoffer er niet uitstappen? En waarom zou iemand niet gewoon gezond kunnen zijn als ze er eenmaal zijn uitgekomen. Het lijkt erop dat het goede vragen zijn en een deel van het antwoord is; omdat de ongezonde binding en complexe trauma zo overvloedig vaak voorkomen bij dit soort relaties.

    Intimiderend gedrag
    Het intimiderende gedrag heeft het effect dat het slachtoffer op gevoelige plaatsen wordt geraakt en dat veroorzaakt een nog verdere traumatische hechting. Als ze eenmaal de positieve en negatieve trauma-hechting hebben ervaren, is het psychologisch gezien heel moeilijk om uit de relatie te komen.

    Ik heb het hier niet alleen over vrouwen. Mannen én vrouwen kunnen het slachtoffer zijn. Wanneer je ze vraagt welk soort persoon ze in het begin van de relatie waren, toen ze elkaar op de eerste dag tegenkwamen, dan hoor je verhalen als: Ik was behoorlijk succesvol of ik hield van een gelijkmatig leven, ik deed werk waar ik van hield, ik had een leuk sociaal leven; en ik deed dit en dat en toen….

    Schaduw van zichzelf
    Wanneer ze zichzelf vergelijken met nu, nadat zij het narcistische misbruik hebben ervaren, dan zijn ze nog maar een schaduw van zichzelf. Ze verliezen hun zelfvertrouwen en verliezen en verliezen hun passie en drive voor alles. Toch weten ze vaak niet waarom, waardoor en hoe dat is gebeurd.

    Wat ik zie is dat er hier steeds sprake is van een terugkerend herkenbaar patroon en dat er steeds hetzelfde gebeurt. Het gaat vaak heel langzaam. Het slachtoffer is niet in staat om direct de waarheid te zien en daarna hun realiteitszin weer te boven te laten komen, omdat hun identiteitsgevoel is veranderd.

    Als iemand elke dag zegt dat zij de dingen niet goed zien, dan wordt de realiteit zo vervormd dat ze zichzelf niet eens meer zien als slachtoffers, maar als schuldige van de problemen. Ze weten vaak ook niet dat het heel moeilijk voor ze is, om zelfs maar te herkennen dat ze worden misbruikt. Dat is waarom het belangrijk is dat er meer bekendheid komt over de term narcistisch misbruik!

    Heftig! En daarom gaan mijn blogs een aantal keer over dit onderwerp. Allereerst om er meer bekendheid aan te geven, en ten tweede werkt het voor mij therapeutisch om deze teksten van Mjon te mogen gebruiken. De confrontatie is iets wat ik al heel lang uit de weg ben gegaan, maar niet meer. Ik ben wie ik ben, ik ben goed genoeg, en ik ben herstellende! ik heb nog een lange weg te gaan, zeker gezien de financiële puinzooi die hij heeft achtergelaten, maar ik vecht door, en ik zal overwinnen!

    Aangezien er (voor zover ik weet) geen lotgenotengroepen zijn voor slachtoffers van narcistisch misbruik zou ik het op prijs stellen dat dit bericht zoveel mogelijk gedeeld gaat worden.
    Misschien kunnen mensen die zich hier in herkennen wat steun vinden.

    Met dank aan: ©Mjon van Oers

  • Hoe is het zo gekomen…

    Hoe is het zo gekomen…

    Zoals velen van jullie weten kom ik uit een moeilijke relatie, een relatie die 5 jaar heeft standgehouden en die mij alles heeft gekost wat mij lief is.

    Velen zullen van alles denken, dat had mij nooit gebeurt, hoe kun je zo blind zijn, waarom blijf je bij hem….
    Allemaal vragen die ik mijzelf dagelijks stel. En dan te weten dat ik en mijn psycholoog de enigen zijn die álles weten van wat ik heb meegemaakt de afgelopen jaren.
    Een fantastische psycholoog die al een jaar met mij werkt aan de verwerking en het terugvinden van mijzelf.
    Zonder hem weet ik niet waar ik nu geweest was….

    Op facebook kom ik al heel lang ‘positiviteits spreuken’ tegen, en via één van die linken ben ik terechtgekomen op de site van Mjon van Oers
    Zij omschrijft praktisch mijn complete verhaal van de afgelopen 6 jaar, natuurlijk niet de persoonlijke details, maar wel de grote lijnen.
    Ik heb haar toestemming gevraagd én gekregen om haar teksten te gebruiken voor een serie blogs over narcisme omdat ik vind dat er meer bekendheid moet komen over narcisme en wat het kan doen met mensen.

    In de komende tijd zullen er dus blogs volgen over narcisme, wat het is, hoe je het herkend, hoe je uit zo’n relatie kunt ontsnappen en wat de psychische gevolgen kunnen zijn en hoe je daarvan kunt herstellen.

    Het wordt voor mij bijzonder om haar teksten hier te mogen gebruiken, en ik hoop dat het iedereen die dit leest aan het denken zet.

    Dus houd mijn blog in de gaten!