Categorie: ❤️ Persoonlijk

  • 🇫🇷 Tweeënhalve week Frankrijk

    🇫🇷 Tweeënhalve week Frankrijk

    Zon, zee, bier en vooral héél veel genieten! ☀️🍺🌊

    Sommige vakanties zijn geweldig omdat je van alles ziet. Andere vakanties zijn geweldig omdat je juist helemaal niets hoeft. Onze tweeënhalve week in Zuid-Frankrijk vielen duidelijk in die tweede categorie. En eerlijk? Dat bleek precies te zijn waar we aan toe waren. ❤️

    De vakantie begon nog met een kleine uitdaging. Onze airco besloot namelijk dat hij óók vakantie had. 🥵 Gelukkig konden we die bij onze eerste overnachting laten maken, waardoor we de rest van de reis weer heerlijk koel verder konden rijden. 😎 Na die overnachting kwamen we aan op misschien wel de schattigste camping die ik ooit heb gezien. 🏕️ Klein, knus, op nog geen vijf minuten lopen van het strand én via een boulevard vol palmbomen en gezellige winkeltjes. 🌴

    De eerste nacht was even wennen. De caravan bleek iets kleiner dan we vooraf hadden bedacht en het matras en ik werden niet direct vrienden. 😅 Maar zodra je de volgende ochtend buiten zit met verse croissants, stokbrood en een kop koffie in de zon, verdwijnen dat soort kleine ongemakken vanzelf. 🥐☕

    De Franse supermarkten… daar kan ik een heel blog op zich over schrijven. 😂 Hyper U en Carrefour zijn geen supermarkten, maar complete belevenissen. We gingen regelmatig “even boodschappen doen” (lees: bier halen 🍺), maar kwamen steevast terug met nét iets meer. Een zonnehoed 👒, strandstoel 🪑, badstof poncho, lila Crocs (ja ja… ik weet het 🤭), een leuk rokje, een shirtje, een waterdichte telefoonhoes 📱, strandligbedden 🏖️, een parasol… en vast nog meer waar ik nu even niet op kan komen.

    Eigenlijk hadden we vooraf bedacht om ook een paar leuke stadjes en bezienswaardigheden te bezoeken. 🏰🚗 Maar net als in Nederland was het tijdens onze vakantie ontzettend warm. Met temperaturen van ruim boven de 30 graden was een middag door een stad slenteren simpelweg geen goed idee. 🥵 Daarom kozen we heel bewust voor verkoeling aan zee. En eerlijk? Daar hebben we geen seconde spijt van gehad.

    Vrijwel iedere dag liepen we naar het strand. 🌊 En wat is dat daar heerlijk! Je kunt zó ver de zee in lopen en dan sta je nog steeds maar tot je middel in het water. De eerste keer stapten we bibberend het water in. 🥶 Een week later wilden we er bijna niet meer uit, zo lekker warm was het geworden. Ongelooflijk hoe snel de zee opwarmt!

    De zee liet ook meerdere gezichten zien. De ene dag spiegelglad, de andere dag hoge golven, schuimkoppen en een stevige wind. 🌬️🌊 Super indrukwekkend om te zien! Natuurlijk moest mijn nieuwe waterdichte telefoonhoes meteen getest worden. 🤪 Gelukkig hebben zowel mijn telefoon als ik het avontuur overleefd.

    Vakantie betekent bij ons trouwens niet dat de pijlen thuisblijven. 🎯 Naast de auto stond gewoon ons dartbord op de standaard. Tussen het zonnen, zwemmen en eten door werd er dus ook nog lekker getraind. Vakantie is vakantie… maar trainen gaat gewoon door. 💪

    Ook het voetbal kreeg ineens een plekje in onze avonden. ⚽ Zelfs ik, die normaal niet echt warm loopt voor voetbal, heb genoten van een paar heerlijke wedstrijden. Blijkbaar kijkt alles leuker met een koud drankje op een Franse camping. 🍺😉

    Wat ons misschien nog wel het meest opviel, was de rust. 😍 De eerste twee weken waren het strand, de camping, de boulevard en de winkels heerlijk rustig. Totdat ineens… poef! 💥 Alsof iemand een touringcar vol toeristen had opengetrokken. Opeens was het overal druk. We beseften toen maar weer hoe ontzettend veel geluk we hadden gehad met onze timing.

    Aan het einde van de vakantie merkten we allebei hetzelfde. We genoten nog volop, maar kregen ook weer zin in thuis. 🏡 Ons eigen bed, wat meer ruimte en vooral… een leven zonder die fanatieke Franse muggen. 🦟😂 Op de laatste dag pakten we rustig alles in, braken de dartbaan af, maakten de caravan schoon en namen nog één allerlaatste duik in zee. 🌊❤️

    We kwamen thuis met een telefoon vol foto’s en video’s 📸, een auto vol nieuwe aankopen 🛍️, een hoofd vol mooie herinneringen en de conclusie dat dit écht ons soort vakantie is. Zon ☀️, zee 🌊, lekker eten 🍽️, een koud biertje 🍺, af en toe een pijltje gooien 🎯 en vooral genieten van elkaar. 💕

    Frankrijk… bedankt voor tweeënhalve heerlijke weken. 🇫🇷 Tot de volgende keer!

  • ☀️Zomerkriebels, plannen en tijd tekort! 🚗

    ☀️Zomerkriebels, plannen en tijd tekort! 🚗

    Tussen vakantie, darten, lezen, ondernemen en dromen door probeer ik vooral te genieten van alles wat deze zomer brengt. ☀️📚🎯🚗✨

    Het dartseizoen zit erop. Na maanden van wedstrijden, trainingen, mooie overwinningen en lessen uit verloren partijen, is het tijd voor een andere fase van het jaar. De zomer staat voor de deur en hoewel de competitie even stil ligt, betekent dat zeker niet dat ik stil ga zitten.

    Sterker nog: het dartbord krijgt deze zomer waarschijnlijk meer aandacht dan ooit. 🎯

    Ik heb mezelf voorgenomen om flink te trainen en weer stappen vooruit te zetten. Meer focus, meer ritme en vooral meer uren aan het bord. Want als je beter wilt worden, zul je daar zelf in moeten investeren. De zomer biedt daar gelukkig nét wat meer ruimte voor.

    Tenminste… dat is de theorie.

    Want ondertussen staat er nog veel meer op de planning.

    Zo kijken we enorm uit naar onze vakantie in Zuid-Frankrijk. 🌞 Dit jaar geen vliegreis, maar gewoon lekker met de auto richting onze vertrouwde stacaravan. Geen haast, geen drukte op luchthavens, maar ontspannen onderweg naar zon, zee en lange zomeravonden.

    Alleen al het idee van ontbijten in de ochtendzon, samen met Erik genieten van de rust, een goed boek binnen handbereik en nergens direct heen hoeven, geeft me een heerlijk vakantiegevoel.

    Over boeken gesproken…

    De afgelopen tijd heb ik mijn liefde voor lezen weer helemaal teruggevonden. 📚 Waar ik vroeger periodes had waarin ik nauwelijks een boek opensloeg, verslind ik tegenwoordig weer thrillers alsof mijn leven ervan afhangt. En het leuke is dat die hernieuwde leesliefde perfect samengaat met mijn andere passie: bloggen.

    Er liggen inmiddels genoeg ideeën klaar voor nieuwe artikelen, boekreviews en persoonlijke verhalen. Soms zoveel zelfs, dat mijn hoofd sneller werkt dan mijn vingers kunnen typen.

    En daar begint meteen het volgende probleem.

    Waar haal je de tijd vandaan? 😅

    Tussen werk, bloggen, lezen, trainen, sociale afspraken, vakantieplannen en studie door lijkt een dag soms veel te weinig uren te hebben. Het voelt bijna onredelijk dat er tussendoor ook nog gewerkt moet worden.

    Toch gebeuren juist op zakelijk gebied ook mooie dingen.

    Per 1 juli krijgt mijn bedrijf namelijk een nieuwe naam. Studio Miss Elli maakt plaats voor L-Design Aalsmeer. 💻✨

    Geen enorme koerswijziging, maar wel een naam die beter past bij hoe ik wil ondernemen. Kleinschaliger, persoonlijker en gemoedelijker. Minder het gevoel van moeten groeien omdat het hoort, en meer werken vanuit plezier en kwaliteit.

    Geen “het moet”. Maar vooral: “het kan”.

    Achter de schermen ben ik daarom druk bezig met de voorbereidingen voor een compleet nieuwe zakelijke website. Een frisse uitstraling die past bij deze nieuwe fase en bij de richting die ik met mijn onderneming op wil.

    Alsof dat nog niet genoeg veranderingen zijn, staat er ook privé iets moois te gebeuren. 🏡

    Volgende maand krijgen Nick en Patricia de sleutel van hun nieuwe huis. Een prachtige mijlpaal waar we allemaal naar uitkijken. Nieuwe plannen, nieuwe herinneringen en ongetwijfeld een huis vol verhuisdozen voordat alles op zijn plek staat.

    Kortom: deze zomer wordt allesbehalve saai.

    Een zomer vol zon, vakantie, trainen, lezen, bloggen, studeren, ondernemen, nieuwe kansen en mooie momenten met de mensen om mij heen.

    En ondanks dat ik regelmatig verzucht dat er te weinig uren in een dag zitten, zou ik het eigenlijk niet anders willen.

    Nu alleen nog even uitzoeken waar ze die extra uren verkopen. 😉

    Hoe ziet jullie zomer eruit? Staat die vooral in het teken van rust en ontspanning, of hebben jullie net als ik een hoofd vol plannen, dromen en ideeën? ☀️😊

    WK Voetbal TV dealsWK Voetbal TV deals

  • Onze nieuwe huisgenoot

    Onze nieuwe huisgenoot

    Robotstofzuiger Saartje 🤖✨

    Sinds kort hebben wij een nieuwe huisgenoot. Geen kat, geen hond… maar een robotstofzuiger. En natuurlijk kreeg ze meteen een naam: Saartje. Jawel, vernoemd naar Saartje van Swiebertje. 😄

    Waar sommige mensen hun robotstofzuiger een strak futuristische naam geven alsof het een ruimteschip uit een sciencefictionfilm is, vonden wij een gezellige Hollandse naam veel beter passen. En eerlijk? Ze voelt inmiddels ook echt een beetje als onderdeel van het huishouden.

    Elke ochtend tuft Saartje vrolijk door de woonkamer alsof ze auditie doet voor Heel Holland Schoon. Onder stoelen, langs plinten en met verrassend veel enthousiasme richting de keuken. Soms botst ze zachtjes ergens tegenaan, draait een rondje alsof ze haar leven overdenkt, en vervolgt daarna vastberaden haar route. Iconisch gedrag eigenlijk. 😂

    Maar het mooiste?
    Ze stofzuigt én dweilt.

    Dat betekent thuiskomen in een huis waar de vloer al schoon is zonder dat je zelf met een stofzuiger door het huis hebt geracet na een lange werkdag. Geen kruimels onder de tafel, geen stofpluisjes die spontaan een eigen samenleving beginnen in de hoek van de kamer. Gewoon… rust. ✨

    En stiekem voelt het toch een beetje luxe. Alsof je leven ineens één niveau dichter bij “ik heb mijn zaken op orde” staat.

    Natuurlijk zijn we nu verwend geraakt. Want als Saartje de vloer kan doen… waarom bestaat er dan nog geen complete robotbrigade voor de rest van het huis?

    Wij wachten dus met smart op:

    • een robot die de badkamer schoonmaakt 🚿
    • een wc-schrobber deluxe 🚽
    • een automatische stoffer 📚
    • én een ramenlaprobot die niet halverwege dramatisch van het raam glijdt 🪟

    Want laten we eerlijk zijn: technologie mag best nog een tandje harder werken zodat wij ondertussen op de bank een serie kunnen kijken met een kop thee erbij. 😌

    Conclusie

    Onze robotstofzuiger was oprecht een van de handigste aankopen van de afgelopen tijd. Het scheelt tijd, het huis oogt sneller netjes en het geeft verrassend veel rust om thuis te komen in een schone woonkamer. En Saartje? Die heeft inmiddels haar plek in huis helemaal verdiend. 💛

    Vraag voor jou 👇

    Heb jij al een robotstofzuiger in huis? Of is er een huishoudelijke taak waarvan jij denkt: dit mag echt snel door een robot worden overgenomen?

    HuishoudenHuishouden

    Wij hebben de Robotstofzuiger van Dreame, ben je ook benieuwd of er één is die bij jouw huishouden past? Kijk dan eens hier!

  • Werken aan de eettafel 💻

    Werken aan de eettafel 💻

    Het glamourleven van een “thuiswerkplek” 😂

    Je hebt van die Pinterest-plaatjes van perfecte thuiskantoren.
    Strakke bureaus. Mooie lampjes. Rustige kleuren. Een plantje dat waarschijnlijk meer aandacht krijgt dan sommige huisdieren.

    En dan heb je… mijn realiteit. 😅

    Mijn huidige “kantoor” bevindt zich namelijk gewoon aan de eettafel.
    Ja hoor. De plek waar je normaal gezellig zit te eten, koffie drinkt of denkt: ik ruim die post straks wel op.

    Alleen verandert die tafel zo’n twee keer per week ineens in een complete werkplek.
    Laptop in het midden. Twee extra schermen erbij. Muis. Kabels. Notitieboekjes. Pennen die altijd verdwijnen zodra je ze nodig hebt. En minstens zeven open tabbladen waarvan ik mezelf heb overtuigd dat ik ze écht nog nodig heb. 🤓

    Want onze werkkamer is nog steeds niet klaar. 🛠️

    Dus iedere keer begint hetzelfde ritueel:

    • schermen aansluiten 🔌
    • kabels ontwarren 🐍
    • laptop installeren 💻
    • muis zoeken 🖱️
    • bedenken waar ik mijn notitieboek dit keer heb neergelegd 📖

    En zodra ik eindelijk lekker bezig ben… moet alles later ook weer netjes opgeruimd worden.

    Want eerlijk: niemand wil ’s avonds aan tafel zitten eten tussen de HDMI-kabels, websites in aanbouw en een halve administratie. 😂

    En dat is precies het probleem.

    Mijn voorkeur zou eigenlijk uitgaan naar iedere avond gewoon een uurtje studeren voor webdesign. Even rustig zitten, laptop open en leren. 📚
    Maar door het hele circus van opbouwen, aansluiten, opruimen en weer afbreken komt daar momenteel veel te weinig van terecht.

    Want tegen de tijd dat alles staat, denk je soms ook:
    Laat maar, ik ga wel gewoon op de bank zitten. 😅

    Hetzelfde geldt een beetje voor mijn werk en bloggen.
    Links draait mijn hobby/blogwereldje vrolijk mee ✍️ en rechts staat mijn scherm voor websites bouwen 💻, maar echt spontaan even iets oppakken gebeurt minder snel als je eerst een halve technische installatie moet opbouwen.

    Toch heeft het ook wel iets grappigs.
    Deze eettafel heeft inmiddels meer websites gezien dan uitgebreide diners. 😄

    Maar geloof me…
    De dag dat die werkkamer eindelijk klaar is, ga ik daar zitten alsof ik officieel een nieuw hoofdkantoor open. Inclusief dramatisch eerste koffiemoment en waarschijnlijk een klein overwinningsdansje. ☕🎉

    Tot die tijd blijf ik gewoon flexibel schakelen tussen studie, websites bouwen, bloggen en… de tafel weer vrijmaken voor het avondeten. 😅

    En nu ben ik benieuwd:
    👉 Wat is de meest onhandige of bijzondere plek waar jij ooit hebt gewerkt of gestudeerd… en zou je daar ooit bewust voor kiezen als je de keuze had? 🤔

  • Even pas op de plaats 🎯☀️

    Even pas op de plaats 🎯☀️

    Tussen pijlen, plezier en Franse kaasjes 🎯🇫🇷🧀

    Soms heb je van die weken waarin alles een beetje door elkaar heen loopt. Gezelligheid, keuzes maken, plannen smeden, vooruitkijken… en af en toe hardop lachen om hoe bijzonder sommige dingen eigenlijk lopen. Deze week was er precies zo eentje.

    Afgelopen vrijdag hadden we met het geweldige team van Maxifleur Kunstplanten een superleuk bedrijfsuitje bij The Beach in Aalsmeer. Expeditie Robinson spelen bleek vooral een combinatie van fanatisme, spierpijn, teamwork en héél veel lachen 😂

    Serieus… sommige collega’s veranderden spontaan in survivalexperts zodra er punten te winnen waren. Anderen, waaronder ikzelf, ontdekten vooral dat rennen door zand conditioneel ongeveer hetzelfde effect heeft als een marathon lopen met een koelkast op je rug 😅
    Maar wat was het gezellig. Lekker bezig zijn met elkaar, elkaar fanatiek aanmoedigen tijdens de spellen en daarna ontspannen afsluiten met een hapje en een paar drankjes. Zo’n avond waarop alles gewoon klopt.

    En ergens tussen al die gezelligheid door merk ik ook dat ik zelf een beetje een nieuwe koers aan het varen ben.

    Even afstand van competitie 🎯

    Ik heb besloten om voorlopig te stoppen met competitie darten. Geen dramatische afscheidsspeech, geen symbolisch breken van pijlen en ook geen emotionele slowmotion-scène met “Time To Say Goodbye” op de achtergrond 😉
    Gewoon een keuze waarvan ik merk dat die op dit moment beter voelt.

    Dat betekent trouwens niet dat ik nooit meer competitie ga spelen. Als er later in het seizoen ineens een leuk team op mijn pad komt waar de sfeer goed voelt, waar ik mezelf prettig bij voel én zij mij er graag bij willen hebben, dan sta ik daar zeker voor open.

    Ook mijn deelname aan de Brabantcup heb ik per direct stopgezet. Soms kijk je gewoon anders naar teamspirit en teamspeler zijn dan sommige andere mensen doen. En dat is oké. Iedereen beleeft sport op z’n eigen manier, maar voor mij moeten plezier, gezelligheid en respect uiteindelijk wel de boventoon voeren.

    Terug naar waarom ik ooit begon ❤️

    De afgelopen tijd ben ik eigenlijk tot een heel simpele conclusie gekomen:

    Ik dart omdat ik het leuk vind.
    Niet omdat ik de beste ben.
    Niet omdat ik de illusie heb ooit beter te worden.
    Niet omdat ik iets moet bewijzen.
    Gewoon omdat ik blij word van een pijl die precies lekker valt 🎯

    Dus voorlopig ga ik me vooral richten op het plezier terugvinden in het spelletje. Lekker vrijblijvende toernooien gooien, gezellige avonden, ontspannen spelen zonder druk. Misschien zelfs een seizoen NDB rankingtoernooien spelen. Gewoon… voor de lol.

    En natuurlijk staat februari 2027 alweer groot gemarkeerd in de agenda, want de hotelkamer in De Bonte Wever voor de Dutch Open Darts is alweer geboekt 😄
    Sommige tradities moet je gewoon koesteren.

    Zuid-Frankrijk roept

    En alsof er niet al genoeg leuke dingen zijn om naar uit te kijken… over een paar weken gaan we eindelijk op vakantie naar Zuid-Frankrijk.

    Voor het eerst in héél veel jaren weer met de auto. Dat alleen al voelt als avontuur. De stacaravan is geboekt, de camping ligt dicht bij zee en eerlijk? Ik kan niet wachten.

    Het dartbord en de standaard gaan uiteraard gewoon mee 😅🎯
    Want ja… vakantie of niet, een pijltje gooien hoort er inmiddels gewoon bij.

    Tweeënhalve week genieten samen met mijn schatje. Zon, zee, strand, bier, Franse kaasjes, darten, lekker eten, uitslapen en vooral: even helemaal niks moeten.

    Gewoon leven op het tempo van de dag.
    Alles mag, niks moet 🌊🍷🧀

    Eindconclusie 😄

    Dus ja… de komende tijd geen stress over gemiddelden, geen tactische vergaderingen over opstellingen en vooral geen discussies waarbij je denkt: “zijn we nou aan het darten of auditie aan het doen voor Expeditie Eilanddrama?” 😂

    Ik kies voorlopig gewoon weer voor gezelligheid, plezier en ontspannen een pijltje gooien. En eerlijk? Dat voelt eigenlijk verrassend lekker.

    De komende maanden bestaan dus waarschijnlijk uit:

    • af en toe een toernooitje 🎯
    • een hoop lachen 😄
    • Franse kaasjes eten alsof ik persoonlijk verantwoordelijk ben voor de economie van Zuid-Frankrijk 🧀
    • en proberen níet met slippers en een biertje in m’n hand een 180 te gooien op de camping 🍺

    En wie weet… misschien kom ik vanzelf weer een leuk team tegen waarbij de sfeer minstens net zo belangrijk is als winnen. Want uiteindelijk blijft darten toch gewoon het leukste spelletje dat er is. Zelfs als je triples soms meer ontwijkt dan raakt 😅

    Maar eerst: vakantie.
    Zon op m’n gezicht, zee op de achtergrond, een koud drankje erbij en nul verplichtingen. Klinkt als een wereldkampioenschap genieten wat mij betreft ☀️🌊

    En zeg nou zelf…
    bestaat er eigenlijk iets gevaarlijkers dan een ontspannen vrouw met vakantiegevoel, een dartbord én Franse kaas binnen handbereik? 🤔😂

  • Moederdag 🌸

    Moederdag 🌸

    Een dag waar ik elk jaar met dubbele gevoelens naar kijk. Alsof iemand tegelijk een warme deken 🫶 én een oude wond openlegt.

    Van huis uit kreeg ik altijd mee dat Moederdag vooral een commercieel circus was 🎁💐. Een dag van verplichte bloemen, haastige ontbijtje-op-bedmomenten 🥐☕ en winkels die slim inspelen op schuldgevoel. En eerlijk? Een deel van mij denkt dat nog steeds.

    Liefde laat zich tenslotte niet vangen in een bos rozen 🌹 of een cadeaubon met een strik eromheen 🎀.

    Ik vind nog altijd dat cadeaus totaal overbodig zijn. Je hoeft mij geen parfum, sieraden of luxe brunch 🍾 te geven om te laten weten dat je aan me denkt (maar ze worden zéker wel gewaardeerd! 😉). Maar sinds ik zelf moeder ben geworden 👩‍👦, begrijp ik ook iets anders.

    Het zit niet in het cadeau.
    Het zit in het gebaar. 🤍

    Een berichtje 📱
    Een onverwachte knuffel 🤗
    “Mam, zullen we ergens lunchen?” 🍽️
    Of mijn jongste zoon Nick die ineens met bloemen voor de deur staat 💐 alsof hij persoonlijk de lente is komen afleveren ☀️🌷

    Dat soort momenten raken me. Niet omdat het Moederdag móét zijn, maar omdat aandacht altijd iets bijzonders blijft ✨ Zeker als het oprecht is.

    En toch wringt daar meteen iets.

    Want tegelijkertijd ben ik ervan overtuigd dat we liefde niet op één zondag in mei zouden moeten proppen 📅 alsof het een jaarlijks onderhoudsbeurtje is. Waardering hoort niet op afspraak te komen. De mooiste dingen zitten juist in het gewone 🫖

    Een telefoontje op een willekeurige dinsdag ☎️
    Samen koffie drinken zonder reden ☕
    Even vragen hoe het écht gaat 💭

    Misschien is dat waarom Moederdag voor mij nooit alleen maar gezellig voelt. Het vergroot alles uit 🔍
    Het fijne én het pijnlijke.

    Want terwijl ik blij word van Nick zijn aandacht 🥹💐, voel ik ook het verdriet om Kevin.

    Mijn oudste zoon, met wie ik al jaren geen contact meer heb 💔
    En nee, de reden daarvan hoort niet thuis in deze blog. Sommige verhalen zijn te persoonlijk om tussen de alinea’s van internet terecht te komen 🌫️

    Maar het gemis zelf mag er wel zijn.

    Moederdag legt dat gemis genadeloos bloot. Alsof de wereld die dag nét iets harder roept wat er ontbreekt 📣 Je ziet overal lachende families 👨‍👩‍👧‍👦, gedekte tafels 🍰 en perfecte plaatjes 📸

    En ondertussen zit er ergens in mij een stille lege stoel 🪑 die niemand ziet.

    Daar komt nog iets bij.

    Ik ben dankbaar dat ik nog een schoonmoeder heb 💕 waar we naartoe kunnen. Dat er nog iemand is om bloemen voor te kopen 💐, koffie mee te drinken ☕ en herinneringen mee te maken 📖

    Maar ook dat heeft een schaduwkant 🌒
    Want iedere Moederdag denk ik automatisch aan mijn eigen moeder, die er al jaren niet meer is 🕊️

    Soms mis ik haar onverwacht fel. In kleine dingen.
    Een geur 🌺
    Een opmerking 💬
    Een recept dat nooit meer precies zo smaakt als vroeger 🍲

    Verdriet gedraagt zich vreemd. Het slaapt jarenlang ergens diep weg 🌙 en besluit dan ineens op een zondagmorgen naast je aan tafel te gaan zitten.

    Misschien is dat uiteindelijk wat Moederdag voor mij echt is: geen commerciële onzin 🎈 maar een vergrootglas 🔎

    Op liefde ❤️
    Op gemis 💔
    Op dankbaarheid 🤍
    Op alles wat er wél is 🌷
    En alles wat er niet meer is 🕯️

    En misschien hoeft dat ook niet opgelost te worden.

    Misschien mogen al die gevoelens gewoon naast elkaar bestaan. 🌸

  • ✨ Drie maanden Maxifleur🌿

    ✨ Drie maanden Maxifleur🌿

    ik ben om! (maar niet helemaal 😉)

    Soms loopt het leven niet… maar groeit het. En precies zo voelt het sinds ik drie maanden geleden begon bij Maxifleur Kunstplanten. 🌱
    Wat begon als “even kijken hoe het is”, is inmiddels uitgegroeid tot een plek waar ik elke dag met plezier naartoe ga. Klein bedrijf, grote gezelligheid. Fijne collega’s, veel lachen tussendoor en werken in een omgeving waar het altijd… nou ja, bloeit 🌸😉

    En eerlijk? Ik had nooit gedacht dat kunstplanten zó leuk konden zijn.

    🌸 Van werk naar thuis: een gezonde mix

    Die liefde voor groen is inmiddels vrolijk overgeslagen naar ons huis.
    Maar laat één ding duidelijk zijn: ik blijf absoluut genieten van echte planten. 🌿💚

    Sterker nog, het grootste deel van ons huis is gewoon lekker écht groen.
    Maar… ik heb nu ontdekt hoe fijn het is om dat aan te vullen met een paar niet van echt te onderscheiden kunstplanten. De perfecte combinatie dus: levendig én praktisch. ✨

    🌿 De hanger die nooit dorst heeft (en dat is soms best handig)🌿

    Bovenop mijn kast hangt nu zo’n topper.
    En eerlijk… daar ben ik echt blij mee.

    Want laten we wel wezen: elke week met een trapje balanceren om water te geven? Dat avontuur sla ik met liefde over. 🙈
    Deze hanger ziet er altijd fris uit, zonder gedoe. En hij mengt zich zó goed tussen het echte groen dat je echt twee keer moet kijken. 👀

    🌼 Bloemen die wél blijven lachen

    🌷 Paasboeket met een tweede leven

    Met de prijzen van echte bloemen tegenwoordig… daar koop je bijna een kleine vakantie voor. 😅
    En dan staan ze nog geen week te stralen voordat ze het opgeven.

    Dus: hallo kunstboeket! 🌼
    Ik heb een vrolijk paasboeket aangeschaft dat na Pasen gewoon een tweede carrière krijgt als lenteboeket. Even een kleine shuffle en voilà… nieuw seizoen, zelfde bloemen, nul drama.

    En ja, daar hoorde natuurlijk een bijzonder mooie vaas bij. Want als je het doet, dan doe je het goed. 💅

    🌱 Ons huisje groeit mee

    🪴 De plantenstandaard (aka mijn nieuwe hobbyproject)

    Alsof dat nog niet genoeg was… staat er nu ook een superleuke plantenstandaard in huis.
    Met verschillende niveaus, dus volop ruimte om te spelen, schuiven en stylen. 🎨

    De planten die er nu op staan?
    Tijdelijk. Een soort castingronde. 🎬

    We gaan nog rustig op zoek naar:

    • mooie potjes (want ja, die maken écht het verschil)
    • kleinere plantjes
    • en natuurlijk een paar leuke hangers

    Tot alles precies klopt. Of in ieder geval: precies goed voelt.

    ☀️ Laat die lente maar komen!

    Ons huis wordt steeds meer een plek waar we blij van worden.
    Fris, groen, gezellig… met een mooie balans tussen echt en praktisch. 🌿✨

    En misschien is dat wel de grootste winst van mijn nieuwe baan:
    niet alleen leuk werk en fijne collega’s…
    maar ook nieuwe inspiratie voor thuis.

    Dus kom maar door, lente! 🌷
    Ik zit er klaar voor. Met échte planten om te verzorgen, kunstplanten die altijd shinen en een huis dat steeds meer ons wordt. 😄💛

  • 📦 PostNL: De kunst van niet bezorgen

    📦 PostNL: De kunst van niet bezorgen

    (of hoe je klanten tot waanzin drijft met een glimlach)

    Er zijn weinig dingen in het leven zeker.
    ☀️ De zon komt op, 💸 de Belastingdienst weet je altijd te vinden — en als je iets via PostNL verwacht, kun je er donder op zeggen dat het niet komt.
    Of niet op tijd.
    Of niet bij jou, maar bij een willekeurige buur drie straten verderop met een naam die klinkt als een bijgerecht bij de Chinees. 🍜

    Ik bedoel, we leven in 2025.
    We kunnen mensen naar Mars sturen 🚀, AI laten schilderen 🎨, en pizza’s volgen tot aan de voordeur 🍕…
    Maar PostNL krijgt het nog steeds niet voor elkaar om een pakketje te bezorgen zonder drama. 🤯

    📱 De app van beloften en teleurstellingen

    Ze hebben tegenwoordig een app.
    Zo’n handige, hippe, oranje app waarin je precies kunt zien wat er vandaag bezorgd wordt.
    In theorie een geweldig idee.
    In de praktijk?
    Een soort post-astrologie 🔮

    “Vandaag een grote kans op post, maar de maan staat in retrograde, dus reken nergens op.”

    Je ziet in de app dat er een envelop onderweg is ✉️ — een geboortekaartje 👶, een rouwkaart 🕊️, of de uitslag van een onderzoek waar je al dagen op wacht 🧪.
    En dan… niets.
    Geen brief, geen bel, geen geluid van een postbode in de verte.
    Misschien morgen.
    Of overmorgen.
    Of bij je ex-schoonmoeder, want daar schijnen ze ook nog wel eens wat af te leveren. 🙃

    📦 De pakkettenafdeling van het rijk der illusies

    Ah, de pakkettenservice.
    Of zoals ik het liever noem: de afdeling Verwachtingsmanagement voor Gevorderden.
    Je mag tegenwoordig af en toe het bezorgmoment kiezen, een datum en tijdvak.
    Wát een luxe! 🕒

    Alleen jammer dat die keuze vooral symbolisch is.
    Want “tussen 10:00 en 12:00 uur” betekent bij PostNL meestal:

    “Tussen 10:00 en nooit.” 😑

    En dan dat onvermijdelijke bericht:

    “We hebben je gemist! Je was niet thuis.”

    Echt? 🤨
    Ik zat letterlijk voor het raam 🪟, kop koffie in de hand ☕, met een blik die schreeuwde: “KOM MAAR!”
    Maar nee hoor.
    Blijkbaar heeft PostNL inmiddels een team van onzichtbare bezorgers ingehuurd, want zelfs mijn deurbelcamera bevestigt: er is niemand geweest. 🎥👻

    🏃‍♀️ De sprint der wanhoop

    Op de zeldzame momenten dat er wél iemand aanbelt, begint het tweede hoofdstuk van de ellende: de sprint.
    Je hoort de bel 🔔, schiet overeind, struikelt over je huisdier 🐈 en je pantoffel 🩴, en net als je de deurklink aanraakt…
    …zie je nog nét de bus wegrijden. 🚚💨

    PostNL-bezorgers hebben blijkbaar een maximale contacttijd van 0,8 seconden.
    Zelfs een ninja zou jaloers zijn op die verdwijningstechniek. 🥷

    🚪 De deurdecoratie

    En dan het nieuwste fenomeen: het pakket dat tegen de deur geleund staat.
    Weer of geen weer. 🌧️
    In de volle regen.
    Of gewoon op de stoep, voor iedereen zichtbaar.
    Een cadeau voor de buurt, zeg maar. 🎁

    Je doet de deur open — boem! — pakket op de grond.
    Fijn, als het iets breekbaars is. 💔
    Of een dure telefoon 📱.
    Dan voel je even dat kleine moment van pure PostNL-magie:
    de spanning van gokken of het nog werkt. 🎲

    🗺️ De afhaallocatie: waar hoop sterft

    Uiteindelijk belandt je pakket vaak bij een “dichtstbijzijnde” afhaallocatie.
    Die natuurlijk niet dichtbij is.
    Nee, die ligt drie dorpen verderop 🏞️, in een winkel die open is van 13:00 tot 13:05, alleen op dagen met windkracht 2. 💨

    Je komt er puffend aan, ID-kaart in de hand 💳, en dan hoor je:

    “Oh, dat pakket ligt er nog niet. Misschien later vandaag. Of volgende week.” 😩

    💬 Tot slot

    Dus ja, PostNL… bedankt voor de spanning, het geduld dat je bij me traint 🧘‍♀️, en het feit dat ik nu sneller ben op de bel dan een olympisch sprinter op de startstreep. 🏅
    Maar zou het — héél misschien — ook een keer gewoon normaal kunnen gaan?

    Tot die tijd blijft het motto:

    “Bestellen is hopen. Bezorgen is gokken. En met PostNL is het allebei een avontuur.” 🎢

    💬 Herkenbaar?
    Laat gerust jouw meest absurde PostNL-ervaring achter in de reacties — of deel deze blog met iemand die óók ooit ‘niet thuis’ was terwijl ze gewoon op de bank zaten. 🛋️
    Samen staan we sterker.
    Of in ieder geval… thuis. 🏠😅😅

  • Van buffetkast tot dartkast 🎯

    Van buffetkast tot dartkast 🎯

    Soms kom je iets tegen waarvan je meteen denkt: dit is ‘m! Zo zagen wij een prachtige kast die helemaal op maat gemaakt kon worden, inclusief ruimte voor ons dartboard. Een droom, tot we het prijskaartje zagen: €3700. 😅 Tja, zoveel wilden we nou ook weer niet kwijt zijn voor een kast waarin we pijltjes gooien.

    Dus besloten we creatief te worden en kozen we voor een tweedehands exemplaar. Binnen no-time vonden we precies het model dat we nodig hadden. Vooral de hoogte was belangrijk, want daar moest het dartboard strak in passen.

    Daarna begon het echte werk. Erik-Jan heeft de kast volledig geschuurd en geschilderd — en geloof me, dat was geen klusje van een uurtje. Er zijn heel wat avonden en weekenden in verdwenen. Maar stukje bij beetje veranderde die oude kast in iets bijzonders.

    Ons plan was simpel maar geniaal: een kast die er aan de buitenkant uitziet als een mooie buffetkast, maar aan de binnenkant ons geheime dartproject verbergt. Als we niet darten, zie je er niets aan. Maar zodra we zin hebben om te trainen: deuren open, oche eruit, licht aan en gáán! 🎯

    Perfecte timing trouwens, want het nieuwe dartseizoen is net weer begonnen. Met deze kast in de kamer kunnen we niet alleen gezellig thuis trainen, maar ook stiekem indruk maken met ons “dubbelrol-meubel”.

    Nu is het alleen nog hopen dat de kast niet meer punten pakt dan wij zelf 😉

    • Zo hebben we de kast aangeschaft
    • Zo is het een gewone buffetkast
    • En zó is het onze persoonlijke trainingsomgeving
  • Mijn laatste dag bij Renault Nieuwendijk 🚗💐🍬💡

    Mijn laatste dag bij Renault Nieuwendijk 🚗💐🍬💡

    En toen was het zover… mijn laatste werkdag bij Renault Nieuwendijk. Je weet dat zo’n dag eraan komt, maar toch voelt het alsof je nog even snel je koffiemok moet verstoppen in de vaatwasser en daarna gewoon weer achter je bureau kan kruipen. Maar nee hoor – einde verhaal.

    Ik geef het eerlijk toe: er is een traantje gevallen. Niet omdat ik bang ben dat ik morgen mijn eigen lunch moet meenemen (oké, misschien ook een beetje), maar vooral omdat ik zulke fijne collega’s achterliet. Met hen heb ik keihard gewerkt, heel wat gelachen, en soms ook een beetje gestunteld – maar altijd met plezier.

    Uiteraard wilde ik niet met lege handen vertrekken. Voor mijn directe collega’s had ik een craquelé appeltje met ledverlichting gekocht. Ik gaf het met de uitleg dat de donkere dagen er weer aankomen, en dat ze nu het lichtpuntje van de dag (ik dus 😉) moeten missen. Om te zorgen dat ze me niet te snel vergeten, heb ik ze een vervangend lichtpuntje meegegeven – mét een paar chocolaatjes voor bij de thee, want hé, sentiment gaat beter samen met suiker.

    Wat ik terugkreeg was minstens zo bijzonder: een prachtige bos bloemen die mijn woonkamer instant opfleurde, en een pot drop zo groot dat ik er serieus aan dacht om er een bagagedrager onder te schroeven.

    Daarbovenop kwamen nog alle lieve reacties van collega’s: warme woorden, grapjes, complimentjes… het leek wel alsof ik in een feelgoodfilm terecht was gekomen. Zo eentje waarin de hoofdpersoon vertrekt en iedereen ineens inziet dat ze “nooit meer zo’n geweldige collega krijgen”.

    Kortom: mijn laatste dag was een mooie mix van emoties, bloemen, drop, lichtpuntjes en heel veel waardering. En al ga ik nu een nieuw avontuur tegemoet, Renault Nieuwendijk en mijn collega’s daar, die neem ik in mijn hart mee. (De drop neem ik mee in mijn maag – maar dat kan even duren, want die pot is echt eindeloos.) 😉