Categorie: 🎯 Darten

  • ☀️Zomerkriebels, plannen en tijd tekort! 🚗

    ☀️Zomerkriebels, plannen en tijd tekort! 🚗

    Tussen vakantie, darten, lezen, ondernemen en dromen door probeer ik vooral te genieten van alles wat deze zomer brengt. ☀️📚🎯🚗✨

    Het dartseizoen zit erop. Na maanden van wedstrijden, trainingen, mooie overwinningen en lessen uit verloren partijen, is het tijd voor een andere fase van het jaar. De zomer staat voor de deur en hoewel de competitie even stil ligt, betekent dat zeker niet dat ik stil ga zitten.

    Sterker nog: het dartbord krijgt deze zomer waarschijnlijk meer aandacht dan ooit. 🎯

    Ik heb mezelf voorgenomen om flink te trainen en weer stappen vooruit te zetten. Meer focus, meer ritme en vooral meer uren aan het bord. Want als je beter wilt worden, zul je daar zelf in moeten investeren. De zomer biedt daar gelukkig nét wat meer ruimte voor.

    Tenminste… dat is de theorie.

    Want ondertussen staat er nog veel meer op de planning.

    Zo kijken we enorm uit naar onze vakantie in Zuid-Frankrijk. 🌞 Dit jaar geen vliegreis, maar gewoon lekker met de auto richting onze vertrouwde stacaravan. Geen haast, geen drukte op luchthavens, maar ontspannen onderweg naar zon, zee en lange zomeravonden.

    Alleen al het idee van ontbijten in de ochtendzon, samen met Erik genieten van de rust, een goed boek binnen handbereik en nergens direct heen hoeven, geeft me een heerlijk vakantiegevoel.

    Over boeken gesproken…

    De afgelopen tijd heb ik mijn liefde voor lezen weer helemaal teruggevonden. 📚 Waar ik vroeger periodes had waarin ik nauwelijks een boek opensloeg, verslind ik tegenwoordig weer thrillers alsof mijn leven ervan afhangt. En het leuke is dat die hernieuwde leesliefde perfect samengaat met mijn andere passie: bloggen.

    Er liggen inmiddels genoeg ideeën klaar voor nieuwe artikelen, boekreviews en persoonlijke verhalen. Soms zoveel zelfs, dat mijn hoofd sneller werkt dan mijn vingers kunnen typen.

    En daar begint meteen het volgende probleem.

    Waar haal je de tijd vandaan? 😅

    Tussen werk, bloggen, lezen, trainen, sociale afspraken, vakantieplannen en studie door lijkt een dag soms veel te weinig uren te hebben. Het voelt bijna onredelijk dat er tussendoor ook nog gewerkt moet worden.

    Toch gebeuren juist op zakelijk gebied ook mooie dingen.

    Per 1 juli krijgt mijn bedrijf namelijk een nieuwe naam. Studio Miss Elli maakt plaats voor L-Design Aalsmeer. 💻✨

    Geen enorme koerswijziging, maar wel een naam die beter past bij hoe ik wil ondernemen. Kleinschaliger, persoonlijker en gemoedelijker. Minder het gevoel van moeten groeien omdat het hoort, en meer werken vanuit plezier en kwaliteit.

    Geen “het moet”. Maar vooral: “het kan”.

    Achter de schermen ben ik daarom druk bezig met de voorbereidingen voor een compleet nieuwe zakelijke website. Een frisse uitstraling die past bij deze nieuwe fase en bij de richting die ik met mijn onderneming op wil.

    Alsof dat nog niet genoeg veranderingen zijn, staat er ook privé iets moois te gebeuren. 🏡

    Volgende maand krijgen Nick en Patricia de sleutel van hun nieuwe huis. Een prachtige mijlpaal waar we allemaal naar uitkijken. Nieuwe plannen, nieuwe herinneringen en ongetwijfeld een huis vol verhuisdozen voordat alles op zijn plek staat.

    Kortom: deze zomer wordt allesbehalve saai.

    Een zomer vol zon, vakantie, trainen, lezen, bloggen, studeren, ondernemen, nieuwe kansen en mooie momenten met de mensen om mij heen.

    En ondanks dat ik regelmatig verzucht dat er te weinig uren in een dag zitten, zou ik het eigenlijk niet anders willen.

    Nu alleen nog even uitzoeken waar ze die extra uren verkopen. 😉

    Hoe ziet jullie zomer eruit? Staat die vooral in het teken van rust en ontspanning, of hebben jullie net als ik een hoofd vol plannen, dromen en ideeën? ☀️😊

    WK Voetbal TV dealsWK Voetbal TV deals

  • Finaledag Brabant Cup 🏆2026

    Finaledag Brabant Cup 🏆2026

    Een dag vol spanning, hoop en strijd 🎯❤️

    Zaterdag 30 mei 2026. De dag waar maandenlang naartoe was gewerkt. De finaledag van de Brabant Cup. Een dag vol spanning, gezelligheid, hoop en uiteindelijk ook een beetje teleurstelling.

    Op naar Tilburg 🚌🎶

    Om 10.00 uur verzamelden spelers en supporters zich bij Café De Gouwetéén in Aalsmeer, onze thuisbasis. Niet veel later stapten we met z’n allen de bus in richting Tilburg, waar de finale gespeeld zou worden in Café Bet Kolen.

    De sfeer zat er direct goed in. Een volle bus, een flinke groep supporters en een enorme muziekbox zorgden ervoor dat de toon voor de dag meteen gezet was. Uiteraard kwamen er onderweg ook weer een paar nummers voorbij waarvan je je afvraagt wie ze ooit heeft uitgekozen… 🫣🤪…. en juist díe nummers werden uit volle borst meegezongen.🤣

    Een seizoen lang geknokt 💪🎯

    Het team van de DORA bestond dit seizoen uit:

    Wim Leffelaar, Marc Looman, Remco Maarse, Wouter Rietveld, Theo van der Stroom, Robert Brand, Bente Voorbij, Erik-Jan Geelkerken, Patrick van Santen, Ilona van Emden, Tibor Hogervorst, Jeffrey Dweelaard, Marco Cornelisse, Alwyn van Saarloos, Sandy Gerbes, Petra Verkruijsen, Melanie Cornelisse, Leoni Klijn, Remy van Groeningen, Sven Wolffgramm, en ikzelf, Elli van den Berg.

    Onder leiding van captain René Boon en Wim Leffelaar, en reservecaptain Robert Brand

    Het (bijna) volledige Team Seizoen 25-26 met alle supporters.

    Niet iedereen kon tijdens de finaledag aanwezig zijn, maar iedereen heeft gedurende het seizoen zijn of haar bijdrage geleverd aan het bereiken van deze finale. Vanaf de eerste speelronde tot aan deze laatste wedstrijddag is er geknokt, gereisd, getraind, gelachen en gestreden om zover te komen.

    Deze finale was dan ook niet alleen van de spelers die in Tilburg aanwezig waren, maar van het hele team. ❤️

    Fantastische steun vanaf de zijlijn 👏

    Een finale speel je nooit alleen. Gelukkig konden we rekenen op een geweldige groep supporters die de reis naar Tilburg maakte om ons aan te moedigen.

    Dank aan:

    Tim Biessot, Len Uitendaal, Youri Teernstra, Enzo de Weille, Annow Knol, Brian Cornelisse, Mitchel Schijffers, Bram Mollers, Steve Martins Faia, Lotte de Jong, Sylvester Lenaarts, Gerard Elderenbosch, Frank Vogel, Kim Fontaine, Danny Heijsteeg, Ron & Sandra Voorbij.

    Mocht ik nog iemand vergeten zijn, dan alvast mijn excuses. 😅

    Jullie support, enthousiasme en aanwezigheid maakten deze finaledag nóg mooier.

    Ook een speciaal woord van dank voor onze vertrouwde chauffeur Arie van der Roest. Arie is inmiddels gestopt als chauffeur, maar was deze dag gelukkig weer van de partij als supporter. Dat maakte het extra bijzonder. ❤️ En natuurlijk zijn we blij met zijn opvolger Wim, die ons deze en de vorige wedstrijd veilig in Tilburg heeft gebracht!

    De finale 🎯

    Aan de andere kant van de oche stond de PDB uit Beek en Donk. Een sterke tegenstander die, net als wij, maar één doel had: de Brabant Cup winnen.

    Er stonden in totaal 27 punten op het spel. De eerste ploeg die 14 punten wist te behalen, zou de beker mee naar huis nemen.

    Vanaf de eerste partij was duidelijk dat beide teams aan elkaar gewaagd waren. Geen van beide ploegen gaf iets cadeau. Regelmatig werd er tot het uiterste gestreden en meerdere wedstrijden werden pas op de beslissende momenten beslist.

    Gedurende de dag keken we voortdurend tegen een kleine achterstand aan. Iedere keer als het leek alsof we weer volledig terug in de wedstrijd kwamen, wist de tegenstander opnieuw een belangrijke partij binnen te halen.

    Daardoor bleef de spanning de hele dag aanwezig.

    Bloedstollend spannend 😬

    Naarmate de middag vorderde, werd de rekensom steeds eenvoudiger.

    Voor beide teams was duidelijk wat er nodig was om de beker binnen te halen.

    De spanning was voelbaar. Niet alleen bij de spelers, maar ook bij de supporters die iedere leg intens meebeleefden.

    Er werd aangemoedigd, meegeleefd en soms ook even met de handen voor de ogen gekeken.

    Alles was nog mogelijk.

    Tot uiteindelijk het moment kwam waarop de PDB het beslissende punt wist binnen te halen.

    Helaas niet onze dag 😔

    De Brabant Cup ging dit jaar naar de PDB.

    Dat doet pijn. Zeker als je zo dichtbij bent gekomen en een heel seizoen hebt geïnvesteerd om deze finale te bereiken.

    Maar soms moet je ook gewoon erkennen dat de tegenstander op de beslissende momenten nét iets beter was.

    Natuurlijk was de teleurstelling groot, maar tegelijkertijd overheerst ook de trots.

    Trots op wat dit team heeft bereikt.

    Trots op de manier waarop er het hele seizoen voor elkaar is gevochten.

    En trots op de fantastische steun van alle supporters.

    2de Prijs is nog steeds iets
    om súper trots op te zijn!
    🏆

    En toen… werd het weer gezellig 🥳

    Na afloop hebben we met elkaar nog lekker gegeten voordat we weer in de bus stapten richting Aalsmeer.

    En zoals eigenlijk het hele seizoen al gebeurde, veranderde de terugreis al snel in een groot feest.

    Er werd gelachen, gezongen en nagepraat over alle mooie momenten van de dag. De beker ging dan misschien niet mee naar huis, maar de sfeer zeker wel.

    Terug in Aalsmeer sloten we de avond af met een afzakkertje in Café De Gouwetéén.

    Precies zoals het hoort.

    Dankjewel ❤️

    Wat was dit een prachtig seizoen.

    Dank aan alle spelers, supporters, vrijwilligers, chauffeurs en iedereen die op welke manier dan ook heeft bijgedragen.

    Dank aan de DORA die dit alles mogelijk heeft gemaakt!

    De Brabant Cup hebben we dit keer niet gewonnen.

    Maar de herinneringen, de vriendschappen en alle mooie momenten pakt niemand ons meer af.

    Volgend seizoen gaan we er gewoon weer voor. 🎯💪

    Wat is volgens jou belangrijker: de beker winnen, of de herinneringen die je samen onderweg maakt? 😊👇

  • Even pas op de plaats 🎯☀️

    Even pas op de plaats 🎯☀️

    Tussen pijlen, plezier en Franse kaasjes 🎯🇫🇷🧀

    Soms heb je van die weken waarin alles een beetje door elkaar heen loopt. Gezelligheid, keuzes maken, plannen smeden, vooruitkijken… en af en toe hardop lachen om hoe bijzonder sommige dingen eigenlijk lopen. Deze week was er precies zo eentje.

    Afgelopen vrijdag hadden we met het geweldige team van Maxifleur Kunstplanten een superleuk bedrijfsuitje bij The Beach in Aalsmeer. Expeditie Robinson spelen bleek vooral een combinatie van fanatisme, spierpijn, teamwork en héél veel lachen 😂

    Serieus… sommige collega’s veranderden spontaan in survivalexperts zodra er punten te winnen waren. Anderen, waaronder ikzelf, ontdekten vooral dat rennen door zand conditioneel ongeveer hetzelfde effect heeft als een marathon lopen met een koelkast op je rug 😅
    Maar wat was het gezellig. Lekker bezig zijn met elkaar, elkaar fanatiek aanmoedigen tijdens de spellen en daarna ontspannen afsluiten met een hapje en een paar drankjes. Zo’n avond waarop alles gewoon klopt.

    En ergens tussen al die gezelligheid door merk ik ook dat ik zelf een beetje een nieuwe koers aan het varen ben.

    Even afstand van competitie 🎯

    Ik heb besloten om voorlopig te stoppen met competitie darten. Geen dramatische afscheidsspeech, geen symbolisch breken van pijlen en ook geen emotionele slowmotion-scène met “Time To Say Goodbye” op de achtergrond 😉
    Gewoon een keuze waarvan ik merk dat die op dit moment beter voelt.

    Dat betekent trouwens niet dat ik nooit meer competitie ga spelen. Als er later in het seizoen ineens een leuk team op mijn pad komt waar de sfeer goed voelt, waar ik mezelf prettig bij voel én zij mij er graag bij willen hebben, dan sta ik daar zeker voor open.

    Ook mijn deelname aan de Brabantcup heb ik per direct stopgezet. Soms kijk je gewoon anders naar teamspirit en teamspeler zijn dan sommige andere mensen doen. En dat is oké. Iedereen beleeft sport op z’n eigen manier, maar voor mij moeten plezier, gezelligheid en respect uiteindelijk wel de boventoon voeren.

    Terug naar waarom ik ooit begon ❤️

    De afgelopen tijd ben ik eigenlijk tot een heel simpele conclusie gekomen:

    Ik dart omdat ik het leuk vind.
    Niet omdat ik de beste ben.
    Niet omdat ik de illusie heb ooit beter te worden.
    Niet omdat ik iets moet bewijzen.
    Gewoon omdat ik blij word van een pijl die precies lekker valt 🎯

    Dus voorlopig ga ik me vooral richten op het plezier terugvinden in het spelletje. Lekker vrijblijvende toernooien gooien, gezellige avonden, ontspannen spelen zonder druk. Misschien zelfs een seizoen NDB rankingtoernooien spelen. Gewoon… voor de lol.

    En natuurlijk staat februari 2027 alweer groot gemarkeerd in de agenda, want de hotelkamer in De Bonte Wever voor de Dutch Open Darts is alweer geboekt 😄
    Sommige tradities moet je gewoon koesteren.

    Zuid-Frankrijk roept

    En alsof er niet al genoeg leuke dingen zijn om naar uit te kijken… over een paar weken gaan we eindelijk op vakantie naar Zuid-Frankrijk.

    Voor het eerst in héél veel jaren weer met de auto. Dat alleen al voelt als avontuur. De stacaravan is geboekt, de camping ligt dicht bij zee en eerlijk? Ik kan niet wachten.

    Het dartbord en de standaard gaan uiteraard gewoon mee 😅🎯
    Want ja… vakantie of niet, een pijltje gooien hoort er inmiddels gewoon bij.

    Tweeënhalve week genieten samen met mijn schatje. Zon, zee, strand, bier, Franse kaasjes, darten, lekker eten, uitslapen en vooral: even helemaal niks moeten.

    Gewoon leven op het tempo van de dag.
    Alles mag, niks moet 🌊🍷🧀

    Eindconclusie 😄

    Dus ja… de komende tijd geen stress over gemiddelden, geen tactische vergaderingen over opstellingen en vooral geen discussies waarbij je denkt: “zijn we nou aan het darten of auditie aan het doen voor Expeditie Eilanddrama?” 😂

    Ik kies voorlopig gewoon weer voor gezelligheid, plezier en ontspannen een pijltje gooien. En eerlijk? Dat voelt eigenlijk verrassend lekker.

    De komende maanden bestaan dus waarschijnlijk uit:

    • af en toe een toernooitje 🎯
    • een hoop lachen 😄
    • Franse kaasjes eten alsof ik persoonlijk verantwoordelijk ben voor de economie van Zuid-Frankrijk 🧀
    • en proberen níet met slippers en een biertje in m’n hand een 180 te gooien op de camping 🍺

    En wie weet… misschien kom ik vanzelf weer een leuk team tegen waarbij de sfeer minstens net zo belangrijk is als winnen. Want uiteindelijk blijft darten toch gewoon het leukste spelletje dat er is. Zelfs als je triples soms meer ontwijkt dan raakt 😅

    Maar eerst: vakantie.
    Zon op m’n gezicht, zee op de achtergrond, een koud drankje erbij en nul verplichtingen. Klinkt als een wereldkampioenschap genieten wat mij betreft ☀️🌊

    En zeg nou zelf…
    bestaat er eigenlijk iets gevaarlijkers dan een ontspannen vrouw met vakantiegevoel, een dartbord én Franse kaas binnen handbereik? 🤔😂

  • Teamgevoel:

    Teamgevoel:

    Het mooiste sprookje dat we elkaar vertellen

    Teamgevoel.
    Het klinkt warm. Veilig. Bijna als een deken op een koude avond.
    We gebruiken het woord alsof het vanzelfsprekend is. Alsof het er gewoon ís.

    Maar wat als dat gevoel alleen bestaat… zolang het jou uitkomt?


    In elk team hoor je het: “We doen het samen.”
    Totdat “samen” ineens betekent dat jij moet wijken.
    Dat jij moet begrijpen.
    Dat jij moet slikken.

    En vooral: dat jij stil moet blijven.


    Teamgevoel wordt vaak verkocht als iets groots.
    Samen winnen. Samen verliezen. Elkaar dragen. Elkaar steunen.

    Maar de echte test?
    Die komt niet op het moment dat alles soepel loopt.

    Die komt wanneer iemand buiten de boot valt.
    Wanneer iemand teleurgesteld is.
    Wanneer iemand zich uitspreekt.

    En precies daar… valt het masker af.


    Want laten we eerlijk zijn.

    Een team dat alleen samen lacht, maar wegkijkt bij pijn…
    is geen team.

    Een team dat applaus geeft bij prestaties,
    maar stil blijft bij teleurstelling…
    is geen team.

    Een team dat roept “denk aan het teamgevoel”
    maar ondertussen mensen laat vallen…
    begrijpt zelf niet eens wat het woord betekent.


    En toch…
    in bijna elk team zit een kleine groep die het wél begrijpt.

    De mensen die niet wachten tot het “weer gezellig” is.
    Die niet denken: “iemand anders zal wel reageren.”
    Maar die gewoon appen. Bellen. Vragen hoe het écht gaat.

    Zonder publiek. Zonder bijbedoeling.

    Dat zijn de mensen die je onthoudt.
    Die je vertrouwt.
    Die je waardeert, juist omdat ze er zijn op het moment dat het schuurt.

    Niet de luidste stemmen.
    Maar wel de meest oprechte.


    Teamgevoel is geen selectie.
    Geen opstelling.
    Geen plek op papier.

    Teamgevoel zit in iets veel simpeler.
    En tegelijkertijd iets veel moeilijkers:

    Zien.
    Luisteren.
    Er zijn.

    Juist als het ongemakkelijk wordt.


    Want wat zegt het over een groep…
    als iemand zich uitspreekt, vertrekt, en het stil blijft?

    Geen reactie.
    Geen vraag.
    Geen erkenning.

    Alleen stilte.

    Die stilte zegt alles.


    Misschien is dat wel het pijnlijkste besef:
    dat “teamgevoel” soms niet meer is dan een mooi label.
    Een woord dat goed klinkt, maar leeg blijkt te zijn
    zodra het er écht toe doet.


    Dus misschien is het tijd om eerlijker te worden.

    Niet over prestaties.
    Niet over wie de beste is.

    Maar over hoe we met elkaar omgaan.

    Want uiteindelijk onthoud je geen uitslagen.
    Geen wedstrijden.
    Geen statistieken.

    Je onthoudt hoe mensen je lieten voelen.


    En als dat gevoel vooral bestaat uit teleurstelling en stilte…
    dan was het misschien nooit echt een team.

    ✨ Misschien alleen een groep mensen
    die dachten dat ze er één waren.

  • 🎯 Dutch Open Darts 2026

    🎯 Dutch Open Darts 2026

    Assen, pijlen & pure gezelligheid

    Van 5 t/m 8 februari was het weer zover: Assen werd omgetoverd tot één groot dartwalhalla. De Bonte Wever veranderde in een mierennest van flights, barrels, scorebordtablets en knuffels van mensen die je maar één keer per jaar ziet… maar wat voelt alsof je nooit bent weggeweest. 🥰🎯

    Donderdag: koffie, kilometers en kampioensgevoel

    Om 07.00 uur vertrokken. Nog half in de ochtendmist, met koffie als levenselixer. Rond 10.00 uur reden we Assen binnen, na een tussenstop waar de koffie belangrijker was dan de benen strekken. ☕

    Erik-Jan dook meteen het warming-up toernooi in. Ikzelf hield het bij supporten, bijpraten en rondkijken. Het was weer die heerlijke georganiseerde chaos: overal 140 dartborden, een hoofdpodium, TV-banen, overal darters, overal bekenden.

    En dat is misschien wel het mooiste aan de Dutch Open:

    Met zo’n 8000 mensen die daar rondlopen… tóch steeds je “eigen” clubje tegenkomen.

    ’s Avonds met ons vaste dartvriendengroepje uit eten in Assen. Veel gelachen. Echt veel. Zo’n avond waarbij je buikspieren het zwaarder hebben dan je werparm. 😂🍷


    Vrijdag: koppels, karakter en crisis

    Vrijdag was het tijd voor de koppels. Dit jaar speelde ik samen met Melanie 💪

    Eerste partij?
    Melanie stond te knallen alsof ze persoonlijk ruzie had met het bord 🔥🎯
    En ik? Ik gooide geen pepernoot. Geen kruimel. Niks.

    (Iets wat helaas al een paar maanden gaande is… en ja, dat heeft me serieus aan het twijfelen gebracht of ik nog wel door wil met darten. Maar goed. Dat terzijde.)

    En toch… winnen we die eerste partij. Hoe dan?! Het blijft darts hè. Onvoorspelbaarder dan het Nederlandse weer. 🌦️

    Tweede partij gooiden we allebei oké. We zaten erin. We voelden ‘m. Maar die laatste dubbel… die besloot dat hij andere plannen had. En dus zat het koppelsavontuur erop.

    ’s Avonds? Moe. Twee dagen Bonte Wever is topsport op zich. Dus braaf op tijd naar bed. Zaterdag singles. Focusmodus aan. 😌


    Zaterdag: singles, spanning en… tv-baan 😱

    Mijn eerste wedstrijd rond de middag. Het liep stroef. Niet soepel. Niet sprankelend. Maar hé, ik raakte de dubbels eerder dan mijn tegenstander. En dat is het enige dat telt. Door naar ronde twee.

    En toen kwam de loting.

    Ik moest tegen een jonge Turkse dame die donderdag het warming-up toernooi had gewonnen: Emine Dursun. 😱🫣

    Alsof dat nog niet genoeg was…
    Omdat zij donderdag had gewonnen, werd onze wedstrijd ingepland op de tv-baan.

    Ik mocht kiezen. Wel of niet.

    Maar kom op. Hoe vaak krijg je die kans?
    Met mijn huidige vorm waarschijnlijk nooit meer. Dus ik koos ervoor om te gaan genieten.

    En dat heb ik gedaan.

    Mijn spel? Dramatisch. Echt. Een 15-darter, 22-darter en 18-darter om m’n oren gekregen. Ik heb serieus klop gehad. Maar wát stond zij fantastisch te gooien. Respect. 👏🎯

    Soms moet je gewoon erkennen dat iemand beter is. En dan vooral genieten van het moment dat je op zo’n podium mag staan.


    De rest van het weekend

    Daarna was mijn toernooi voorbij, maar het feest niet.
    Nog talloze mooie partijen gezien. Topniveau. Verrassingen. Spanning.

    En vooral: gezelligheid. Vriendschap. Herinneringen maken.

    De Dutch Open is geen gewoon toernooi. Het is een jaarlijkse reünie met pijlen. Een plek waar fanatieke darters en feestvierders moeiteloos samensmelten tot één groot dartdorp. 🎉

    En ja… ondanks mijn persoonlijke dartdip. Ondanks de twijfels.
    Ik weet nu al dat ik volgend jaar gewoon weer in Assen sta.

    Want sommige weekenden zijn meer dan uitslagen. 💛


    Tot volgend jaar, Dutch Open. 🎯


    🔥 #DutchOpenDarts #Assen #BonteWever #DartsLife #TeamMelEl #TvBaanMoment #DartFamilie #OpNaarVolgendJaar #NeverStopThrowing

  • Van buffetkast tot dartkast 🎯

    Van buffetkast tot dartkast 🎯

    Soms kom je iets tegen waarvan je meteen denkt: dit is ‘m! Zo zagen wij een prachtige kast die helemaal op maat gemaakt kon worden, inclusief ruimte voor ons dartboard. Een droom, tot we het prijskaartje zagen: €3700. 😅 Tja, zoveel wilden we nou ook weer niet kwijt zijn voor een kast waarin we pijltjes gooien.

    Dus besloten we creatief te worden en kozen we voor een tweedehands exemplaar. Binnen no-time vonden we precies het model dat we nodig hadden. Vooral de hoogte was belangrijk, want daar moest het dartboard strak in passen.

    Daarna begon het echte werk. Erik-Jan heeft de kast volledig geschuurd en geschilderd — en geloof me, dat was geen klusje van een uurtje. Er zijn heel wat avonden en weekenden in verdwenen. Maar stukje bij beetje veranderde die oude kast in iets bijzonders.

    Ons plan was simpel maar geniaal: een kast die er aan de buitenkant uitziet als een mooie buffetkast, maar aan de binnenkant ons geheime dartproject verbergt. Als we niet darten, zie je er niets aan. Maar zodra we zin hebben om te trainen: deuren open, oche eruit, licht aan en gáán! 🎯

    Perfecte timing trouwens, want het nieuwe dartseizoen is net weer begonnen. Met deze kast in de kamer kunnen we niet alleen gezellig thuis trainen, maar ook stiekem indruk maken met ons “dubbelrol-meubel”.

    Nu is het alleen nog hopen dat de kast niet meer punten pakt dan wij zelf 😉

  • Weekendje Kortrijk

    Weekendje Kortrijk

    Biertjes, pijltjes en Belgische vibes met een gouden randje

    🇧🇪 Vlag: België Emoji Kopiëren Plakken 🇧🇪

    🚗 Zaterdag: Op naar België!

    Zaterdag rond 13.00 uur begonnen we aan ons mini-avontuur: met z’n vieren (mijn partner Erik-Jan, vriendin Ilona aka Loontje en haar man Kim) richting het charmante Kortrijk in België. De stemming zat er al goed in – playlist aan, koffiebeker mee, en de eerste grapjes vlogen al over en weer.

    We hadden een Ibis Hotel geboekt midden in het centrum. Prima plek: netjes, centraal, en – ook niet onbelangrijk – met een lounge waar je ’s avonds gewoon nog wat kon drinken.


    🍻 Terras, steak en Belgische gezelligheid

    Na het inchecken doken we meteen het centrum in. Het weer werkte mee, dus hup: een terrasje opgezocht en meteen de eerste Belgische biertjes geproefd. En die smaken altijd beter als je ze aan de bron drinkt, toch?

    Rond 18.00 uur schoven we aan voor een klassieke steak met friet – want zeg nou zelf, je bent niet écht in België geweest als je dat niet hebt gegeten. Daarna sloten we de dag gezellig af in de hotel-lounge, met nog een drankje en veel gelach. Geen wilde taferelen, gewoon ouderwets genieten.


    🎯 Zondag: Pijlen, spanning en support

    Zondag startte met een prima ontbijtje – inclusief croissantjes die je eigenlijk niet nodig hebt, maar wél altijd pakt. Daarna op naar De Mambo, het biljart- en dartcentrum waar het ADC Beneluxtrophy-toernooi werd gehouden.

    De mannen waren er vooral voor de mentale support (en het bier), wij dames hadden een ticket bemachtigd om zelf te gooien. Internationaal! Europees! Euh… zenuwslopend.

    De organisatie aan de dameskant was een klein drama, maar hé – we stonden daar toch maar mooi! Mijn eigen prestaties waren… laten we zeggen bescheiden. De zenuwen hadden duidelijk een voorsprong. Loontje gooide beter, maar ook zij viel net buiten de prijzen. Toch trots!


    🍽️ Na afloop: het biertje was dik verdiend

    Na het toernooi gingen we weer terug naar “ons” terras in het centrum. Zelfde plek, andere vibe: moe, voldaan en vooral: dorstig. Er werden biertjes besteld, wat gegeten, en de ervaringen doorgenomen met een mix van zelfspot en trots.

    ’s Avonds maakten we nog een mooie wandeling door de gezellige straatjes van Kortrijk, waar we natuurlijk even de camera (oké, telefoon) tevoorschijn haalden voor wat kiekjes. Wat een sfeertje daar!


    🛍️ Maandag: Markt en weer naar huis

    De laatste ochtend begon weer met een ontbijtje (team chocoladebroodje 💪) en toen… een markt. En niet zomaar een markt – een enorme markt! Stalletjes vol kleding, kaas, bloemen, lekkernijen en dingen waarvan je niet wist dat je ze nodig had. Geweldig.

    We wandelden wat rond, en sloten ons weekend in stijl af. Daarna stapten we weer in de auto richting Nederland. Voldaan, met een hoofd vol herinneringen en stiekem al een beetje heimwee.


    ❤️ Samengevat: wat een topweekend!

    Kortrijk, je was gezellig, charmant en verrassend leuk. We hebben gelachen, gegooid, gedronken, gegeten en vooral genoten van elkaars gezelschap.
    Soms is een weekendje weg alles wat je nodig hebt. Nou ja… dat, en een Belgisch biertje. 😉